Weer tijd, na een prettige onderbreking van de dagelijkse gang van zaken, bezoek van onze jongste zoon Timo met vriendin Willemijn, om een Nieuwsbrief te maken.
Om te beginnen hebben de examens voor de studenten van de eerste batch al weer plaats gevonden. Het goede nieuws is dat alle IT studenten geslaagd zijn voor Graphic Design en ook voor Microsoft Office. Het was de eerste maal dat we de cursus gegeven hebben volgens de Microsoft IT Academy. Een geweldig resultaat met direct na afloop de mogelijkheid om certificaten uit te delen daar de examens on-line afgenomen worden en direct het resultaat bekend is.
Zoals de goede lezer uit de vorige Nieuwsbrief heeft kunnen halen, waren er nogal wat problemen te verwachten met de examens Engels van City & Guilds. Hoewel de examinator een positieve indruk had is het toch nog even 6 tot 8 weken wachten op de resultaten.We zijn benieuwd.
Na de examens vindt er altijd een activiteit voor de studenten plaats als afsluiting van de cursus. Voorheen was dat altijd een busreis met een bezoek aan een mooie waterval, een regenwoud etc. Dit was dan een busreis van minstens 4 uur heen met de hele weg zingen en drummen, een duik voor de jongens in het water, meisjes kijken alleen maar toe, en dan weer 4 uur terug naar huis in de bus met de drums en het gezang. De laatste keer was het wat tijd betreft uit de hand gelopen en kwam de groep veel te laat weer bij school, dus ongeruste en boze ouders. Dus nu niet weer, maar eens wat anders.
De studenten commissie had een prima sportdag in elkaar gezet waar allerlei activiteiten waren georganiseerd waaraan iedereen kon deelnemen. De foto’s spreken voor zich zelf.
Timo en Willemijn hebben ook fanatiek meegedaan en het was naar ieders mening een geweldige dag. Voor herhaling vatbaar?
Zoals je in Sri Lanka toch wel kunt verwachten zijn de in de vorige Nieuwbrief aangekondigde zaken als het audit rapport van ons financiele jaar 2008 door KPMG, alsook de toezegging van sponsoring van de zonnepanelen nog steeds, ondanks alle beloften en toezeggingen, niet binnen en blijft het maar een kwestie van geduld hebben, aardig blijven en blijven bellen.
We zijn inmiddels al wel zover dat ons listening lab/ bibliotheek zo goed als klaar is. We zijn maar zo brutaal geweest om er aan te beginnen zonder dat we al een toezegging hebben gekregen van het bestuur dat het extra geld beschikbaar gesteld wordt.
Het zal de studenten Engels als ook IT enorm helpen een aantal vaardigheden te kunnen oefenen. Voor Engels is het dan vooral het verstaan van de Engelse gesproken teksten en voor de IT is het vooral praktijk oefeningen kunnen doen waarvoor gedurende de lessen geen tijd is. Het is een project waar velen aan gewerkt hebben. De vriendin van Diederik, onze huidige Project Coordinator, Diederik zelf en ook Timo en Willemijn hebben allen hun inzet getoond door de boekenplanken op te hangen. Verdraaid moeilijk als je met een ijzerboor in beton gaten probeert te maken.
We zullen er een feestelijke opening van maken op 18 mei.
De afgelopen maand hebben we een bestuurslid Daniel Kohler uit Nederland op bezoek gehad. Hij is een voormalig Project Coordinator ten tijde van Kosgoda Educational Institute en zit nu voor financien in het bestuur. Hij wilde, samen met zijn vriendin, graag eens zien hoe we erbij zitten en hoe het allemaal gaat.
Gezien zijn achtergrond heft hij kritisch mee gekeken met onze financiele boekhouding en op mijn verzoek individueel met alle medewerkers een gesprekje gehad om eens te horen hoe zij het vinden gaan. Heeft zeker interessante informatie opgeleverd en ook een bijdrage geleverd aan een wat meer ontspannen atmosfeer. Op een van die dagen was het Poya (volle maan) en hebben we maar een brainstorm sessie op de hei gedaan.(in de boot op de Bentota rivier). Was naast heel nuttig ook heel aangenaam.
Overigens nu het woord boot is gevallen, jullie kennen waarschijnlijk de uitdrukking wel dat het beste wat je kunt hebben zijn vrienden met een boot in plaats van zelf een boot te hebben. Nuhebben wij sinds enige tijd een boot en lijkt dit ook wel voor ons op te gaan want we hebben inmiddels al de nodige plezier tochten met veel verschillende mensen gemaakt en er staan er nog heel wat in ons bal boekje waarvoor het ook nog zal moeten gaan plaats vinden. Gelukkig kunnen we er zelf ook van meegenieten al hebben we tot nu toe niet heel veel tijd kunnen vinden om er op de “vrije” dagen op uit te trekken. Er zijn toch altijd wel wat verplichtingen en natuurlijk vraagt de bouw van ons huis ook heel veel aandacht en tijd. Gelukkig krijgen we van tijd tot tijd ook wel eens een uitnodiging om gezellig op een cocktail party te komen. Zo hadden we dit afgelopen maand bij Hannes en Ursula, een Duits stel dat al 14 jaar in Sri Lanka woont gedurende de helft van het jaar. Dit zijn inmiddels onze vrienden geworden en we bezoeken elkaar met enige regelmaat voor koffie, thee, borrel en gezellig met elkaar eten. We zijn heel blij dat we ze kennen, want met hen hebben we heel andere gesprekken als met de Sri Lankaanse mensen die we kennen.
Ook zijn we in de weer geweest om de volgende batch gevuld te krijgen met studenten. Het is altijd al een lastige periode geweest om voldoende studenten te krijgen. De jongelui zijn in deze periode vooral bezig met de voorbereiding van hun O-level en A-level examens welke in augustus en december plaats vinden. Zij volgen vaak bijlessen en hebben naast hun school dan geen tijd meer over om ook nog een cursus te volgen. Vandaar dat de deelname vrij laag is en er ook nog veel studenten na inschrijving niet komen opdagen of in de eerste 2 weken er toch weer mee stoppen. Het is op zich niet zo erg want we willen de focus vooral leggen op kwaliteit van het onderwijs en minder op de kwantiteit. Het geeft ons ook de gelegenheid om wat meer met kwaliteitsverbetering bezig te zijn wat zich dan vast wel weer vertaald in beter onderwijs voor de volgende batch waarvan we verwachten dat die weer overvuld zal zijn.
Als start voor de nieuwe batch hebben we een teambuilding dag georganiseerd waarin alle staf leden ‘s morgens warden blootgesteld aan een training over hoe een T(otal) Q(uality) P(erson) te kunnen worden. Het was een prima presentator die ons meenam door de filisofie van Stephen Covey’s 7 Habits of highly effective people overgoten met de boeddhistische leer. Het had ons allen veel te zeggen en het zal zeker bijdragen tot een effectiever en productiever team.
Na de heerlijke lunch was het tijd voor allerlei spelletje, zowel denkspelletjes als fysiek actieve spelletjes. De foto’s spreken voor zich.
Het was een zeer geslaagde dag en we zullen het geleerde warm houden door 1 maal per maand er met elkaar over te spreken tijdens de staff meeting.
Gezien zijn achtergrond heft hij kritisch mee gekeken met onze financiele boekhouding en op mijn verzoek individueel met alle medewerkers een gesprekje gehad om eens te horen hoe zij het vinden gaan. Heeft zeker interessante informatie opgeleverd en ook een bijdrage geleverd aan een wat meer ontspannen atmosfeer. Op een van die dagen was het Poya (volle maan) en hebben we maar een brainstorm sessie op de hei gedaan.(in de boot op de Bentota rivier). Was naast heel nuttig ook heel aangenaam.
Overigens nu het woord boot is gevallen, jullie kennen waarschijnlijk de uitdrukking wel dat het beste wat je kunt hebben zijn vrienden met een boot in plaats van zelf een boot te hebben. Nuhebben wij sinds enige tijd een boot en lijkt dit ook wel voor ons op te gaan want we hebben inmiddels al de nodige plezier tochten met veel verschillende mensen gemaakt en er staan er nog heel wat in ons bal boekje waarvoor het ook nog zal moeten gaan plaats vinden. Gelukkig kunnen we er zelf ook van meegenieten al hebben we tot nu toe niet heel veel tijd kunnen vinden om er op de “vrije” dagen op uit te trekken. Er zijn toch altijd wel wat verplichtingen en natuurlijk vraagt de bouw van ons huis ook heel veel aandacht en tijd. Gelukkig krijgen we van tijd tot tijd ook wel eens een uitnodiging om gezellig op een cocktail party te komen. Zo hadden we dit afgelopen maand bij Hannes en Ursula, een Duits stel dat al 14 jaar in Sri Lanka woont gedurende de helft van het jaar. Dit zijn inmiddels onze vrienden geworden en we bezoeken elkaar met enige regelmaat voor koffie, thee, borrel en gezellig met elkaar eten. We zijn heel blij dat we ze kennen, want met hen hebben we heel andere gesprekken als met de Sri Lankaanse mensen die we kennen.
Ook zijn we in de weer geweest om de volgende batch gevuld te krijgen met studenten. Het is altijd al een lastige periode geweest om voldoende studenten te krijgen. De jongelui zijn in deze periode vooral bezig met de voorbereiding van hun O-level en A-level examens welke in augustus en december plaats vinden. Zij volgen vaak bijlessen en hebben naast hun school dan geen tijd meer over om ook nog een cursus te volgen. Vandaar dat de deelname vrij laag is en er ook nog veel studenten na inschrijving niet komen opdagen of in de eerste 2 weken er toch weer mee stoppen. Het is op zich niet zo erg want we willen de focus vooral leggen op kwaliteit van het onderwijs en minder op de kwantiteit. Het geeft ons ook de gelegenheid om wat meer met kwaliteitsverbetering bezig te zijn wat zich dan vast wel weer vertaald in beter onderwijs voor de volgende batch waarvan we verwachten dat die weer overvuld zal zijn.
Als start voor de nieuwe batch hebben we een teambuilding dag georganiseerd waarin alle staf leden ‘s morgens warden blootgesteld aan een training over hoe een T(otal) Q(uality) P(erson) te kunnen worden. Het was een prima presentator die ons meenam door de filisofie van Stephen Covey’s 7 Habits of highly effective people overgoten met de boeddhistische leer. Het had ons allen veel te zeggen en het zal zeker bijdragen tot een effectiever en productiever team.
Na de heerlijke lunch was het tijd voor allerlei spelletje, zowel denkspelletjes als fysiek actieve spelletjes. De foto’s spreken voor zich.
Het was een zeer geslaagde dag en we zullen het geleerde warm houden door 1 maal per maand er met elkaar over te spreken tijdens de staff meeting.
Diederik, de project coordinator gaat ons al weer binnen 2 weken verlaten. In zijn plaats is Gemma aangekomen, die na een van de eerste maaltijden al direct ziek is geworden. Ook al had ze de pech dat haar bagage niet is meegekomen en nu inmiddels 3 dagen later nog niet in Sri Lanka is. Diederik heeft een heel goede bijdrage geleverd aan de school. Wel is hij tussentijds naar Nederland terug gemoeten omdat zijn opa was overleden. Bovendien had zijn vader een ernstige hersenbloeding gehad welke nu achteraf gezien nog goed heeft uitgepakt want hij kan weer lopen, praten etc. Dit liet zich in eerste instantie veel ernstiger aanzien. Zijn vader wilde niet dat Diederik hiervoor terug kwam, maar was wel heel blij dat hij er toch was ivm zijn opa.
Dan is het ook weer Vesak geweest de dagen waarop de geboorte,de verlichting en het overlijden van Boeddha wordt herdacht. Het is het belangrijkste feest in Sri Lanka gepaard gaand met veel rituelen bij de tempels. De meeste huizen en bedrijven hebben prachtige lampionnen hangen welke ‘s avonds uitbundig de huizen verlichten. Dit feest is een klein beetje aan ons voorbij gegaan omdat dat ook de dagen waren dat we Timo en Willemijn weer terug brachten naar het vliegveld. Na een heerlijke periode met elkaar en de kennis dat we elkaar minstens ruim 1 jaar niet meer zullen treffen, waren dit best moeilijke dagen en het gevoel van gemis is dan altijd weer een tijd overheersend aanwezig.
En nog iets heel bijzonders is ons overkomen, want mijn broer Louis had een werk in Sri Lanka en hij had wat tijd zodat we elkaar konden ontmoeten. Helaas was de tijd te kort dat hij naar ons kon komen zodat hij kon zien waar we wonen en gaan wonen en waar we allemaal mee bezig zijn. Het was een heel leuke ontmoeting en we hebben uitgebreid met elkaar kunnen bijpraten. Bovendien had hij nog wat afspraken geregeld met de directie van de fabriek waar hij het werk had en met de manager van het hotel, zodat wij hen konden vertellen wat wij hier doen en Sri Lanka en of er gemeenschappelijke interessen waren. Nu kenden wij de Nederlandse mananger al van de Agio fabriek en hebben we verder met hem afgesproken dat ze bij ons op school op bezoek komen en met hen op bezoek gaan bij hun school een paar dorpen verderop. Misschien dat er in de toekomst wel samengewerkt kan worden.
Nu dat was het wel weer zo’n beetje over de afgelopen tijd.
O ja nog even een oproep aan een ieder.
Ons success met de school trekt veel studenten en hoe meer studenten hoe meer kosten we hebben. Met andere woorden ons success is ook een valkuil.
We hebben dringend behoefte aan een extra sponsor die de scholarships voor de echt arme studenten zou willen helpen bekostigen.
De kosten per batch bedragen zo’n 1000 Euro.
Als er onder jullie zijn die mogelijk in hun network mensen kennen die een bijdrage aan de school zouden willen leveren, dan zijn wij natuurlijk zeer geinteresseerd.
HOORT ZEGT HET VOORT
En nog iets heel bijzonders is ons overkomen, want mijn broer Louis had een werk in Sri Lanka en hij had wat tijd zodat we elkaar konden ontmoeten. Helaas was de tijd te kort dat hij naar ons kon komen zodat hij kon zien waar we wonen en gaan wonen en waar we allemaal mee bezig zijn. Het was een heel leuke ontmoeting en we hebben uitgebreid met elkaar kunnen bijpraten. Bovendien had hij nog wat afspraken geregeld met de directie van de fabriek waar hij het werk had en met de manager van het hotel, zodat wij hen konden vertellen wat wij hier doen en Sri Lanka en of er gemeenschappelijke interessen waren. Nu kenden wij de Nederlandse mananger al van de Agio fabriek en hebben we verder met hem afgesproken dat ze bij ons op school op bezoek komen en met hen op bezoek gaan bij hun school een paar dorpen verderop. Misschien dat er in de toekomst wel samengewerkt kan worden.
Nu dat was het wel weer zo’n beetje over de afgelopen tijd.
O ja nog even een oproep aan een ieder.
Ons success met de school trekt veel studenten en hoe meer studenten hoe meer kosten we hebben. Met andere woorden ons success is ook een valkuil.
We hebben dringend behoefte aan een extra sponsor die de scholarships voor de echt arme studenten zou willen helpen bekostigen.
De kosten per batch bedragen zo’n 1000 Euro.
Als er onder jullie zijn die mogelijk in hun network mensen kennen die een bijdrage aan de school zouden willen leveren, dan zijn wij natuurlijk zeer geinteresseerd.
HOORT ZEGT HET VOORT
Net na het maken van deze Nieuwsbrief is de oorlogs situatie in Sri Lanka enorm gewijzigd. Er is geen oorlog meer en er vallen dus gelukkig geen doden meer.
Het is met gemengde gevoelens dat wij kijken naar deze situatie, want er is natuurlijk naast het oorlogsleed nog veel meer aan de hand. De bevolking wordt nog steeds onderdrukt. Er is bijv. geen persvrijheid, er is nog een lange lijst met vermiste personen, de corruptie viert hoogtij en de president geeft aan zijn familieleden en vrienden alle belangrijke banen, zonder de juiste procedure hiervoor te volgen. Ondanks dat er sprake is van een democratisch gekozen regering is hier nog heel veel mis en zal het nog generaties duren voordat er sprake zal zijn van een echte democratie.
Het is met gemengde gevoelens dat wij kijken naar deze situatie, want er is natuurlijk naast het oorlogsleed nog veel meer aan de hand. De bevolking wordt nog steeds onderdrukt. Er is bijv. geen persvrijheid, er is nog een lange lijst met vermiste personen, de corruptie viert hoogtij en de president geeft aan zijn familieleden en vrienden alle belangrijke banen, zonder de juiste procedure hiervoor te volgen. Ondanks dat er sprake is van een democratisch gekozen regering is hier nog heel veel mis en zal het nog generaties duren voordat er sprake zal zijn van een echte democratie.
De verdere gebeurtenissen worden door Yvonne geschreven, dus mede door mijn schuld wordt het weer een lange Nieuwsbrief, die hopelijk toch nog wel veel leesplezier op zal leveren.
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
En allereerst wil ik ook nog even noemen dat er gelukkig, zoals Ron al schreef, een eind is gekomen aan de oorlog tussen het regeringsleger van Sri Lanka en de terroristengroep deTamiltijgers, die 26 jaar hebben gestreden voor een onafhankelijke staat voor alle Tamilmensen.
Afgelopen woensdag, 20 mei, is nu officiele vrijheidsdag en dat is hier op zeer uitbundige wijze gevierd.
Eigenlijk begon het al op jl maandag toen bekend werd dat de Tamilstrijders zich massaal overgaven. Wij hebben het nieuws met gemengde gevoelens gevolgd, enerszijds blij omdat die rotoorlog nu eindelijk is afgelopen maar anderszijds zijn er zoveel jonge mensen, die door de tijgers geronseld werden, gesneuveld en heeft de bevolking jarenlang enorm geleden.
Waar wij wonen was eigenlijk weinig te merken van de oorlog, alleen als we naar Colombo moesten, kregen we te maken met zeer strenge veiligheidsmaatregelen en werden we zeker de laatste maanden veel gecontroleerd op identiteitsbewijzen.
De bewoners in Colombo kregen te maken met urenlange afsluitingen van wegen (als een minister op pad ging van de ene naar de andere plek bijv.). Wij hebben het ook meegemaakt dat we zelfs een keer niet meer op straat mochten lopen maar gedwongen werden om een half uur achter een ijzeren hek van een bedrijf te wachten.
Tijdens die momenten besef je dat zich hier een oorlog afspeelt maar we dachten ook dan altijd aan de vele mensen die onder zeer zware omstandigheden het gebied van de tijgers probeerden te ontvluchten.
Kunnen we spreken van een (over)winnaar in deze? Wij weten het niet, nogmaals denkende aan het vele verdriet in duizenden gezinnen waar een leven te betreuren is.
Wel denken we dat het een juiste beslissing is geweest om de tijgers te dwingen tot overgave (behalve de leiders, die zijn neergeschoten) omdat na elk bestand in de achterliggende jaren dit werd verbroken door de tijgers die dan met hernieuwde kracht zelfmoordaanslagen uitvoerden. Ook werd steeds duidelijker dan de Tamilezen het vertrouwen in hun leider verloren door z’n zeer harde opstelling.
Deze leider heeft het zelfmoordcommando uitgevonden wat later in de wereld door andere terroristische groeperingen is overgenomen, (Rajiv Ghandi is toentertijd vermoord door een Tamilvrouw die zichzelf opblies), hij heeft met veel geld uit het buitenland, als enige terroristenbeweging een zee- en luchtmacht opgebouwd met alle soorten van vernietiging als gevolg.
We kijken nu naar de toekomst en hopen dat de beloften, die nu worden uitgesproken, doorgang zullen vinden maar dat vooral de Tamilmensen in alle opzichten weer een goed en veilig bestaan kunnen leiden, met gelijke kansen voor alle mensen in Sri Lanka.
Namens m’n stichting ben ik in contact met een non-profit organisatie om te kijken naar mogelijkheden om bijv.voor schoolmeubilair te zorgen of een aantal sanitaire voorzieningen te kunnen laten bouwen.
Afgelopen woensdag, 20 mei, is nu officiele vrijheidsdag en dat is hier op zeer uitbundige wijze gevierd.
Eigenlijk begon het al op jl maandag toen bekend werd dat de Tamilstrijders zich massaal overgaven. Wij hebben het nieuws met gemengde gevoelens gevolgd, enerszijds blij omdat die rotoorlog nu eindelijk is afgelopen maar anderszijds zijn er zoveel jonge mensen, die door de tijgers geronseld werden, gesneuveld en heeft de bevolking jarenlang enorm geleden.
Waar wij wonen was eigenlijk weinig te merken van de oorlog, alleen als we naar Colombo moesten, kregen we te maken met zeer strenge veiligheidsmaatregelen en werden we zeker de laatste maanden veel gecontroleerd op identiteitsbewijzen.
De bewoners in Colombo kregen te maken met urenlange afsluitingen van wegen (als een minister op pad ging van de ene naar de andere plek bijv.). Wij hebben het ook meegemaakt dat we zelfs een keer niet meer op straat mochten lopen maar gedwongen werden om een half uur achter een ijzeren hek van een bedrijf te wachten.
Tijdens die momenten besef je dat zich hier een oorlog afspeelt maar we dachten ook dan altijd aan de vele mensen die onder zeer zware omstandigheden het gebied van de tijgers probeerden te ontvluchten.
Kunnen we spreken van een (over)winnaar in deze? Wij weten het niet, nogmaals denkende aan het vele verdriet in duizenden gezinnen waar een leven te betreuren is.
Wel denken we dat het een juiste beslissing is geweest om de tijgers te dwingen tot overgave (behalve de leiders, die zijn neergeschoten) omdat na elk bestand in de achterliggende jaren dit werd verbroken door de tijgers die dan met hernieuwde kracht zelfmoordaanslagen uitvoerden. Ook werd steeds duidelijker dan de Tamilezen het vertrouwen in hun leider verloren door z’n zeer harde opstelling.
Deze leider heeft het zelfmoordcommando uitgevonden wat later in de wereld door andere terroristische groeperingen is overgenomen, (Rajiv Ghandi is toentertijd vermoord door een Tamilvrouw die zichzelf opblies), hij heeft met veel geld uit het buitenland, als enige terroristenbeweging een zee- en luchtmacht opgebouwd met alle soorten van vernietiging als gevolg.
We kijken nu naar de toekomst en hopen dat de beloften, die nu worden uitgesproken, doorgang zullen vinden maar dat vooral de Tamilmensen in alle opzichten weer een goed en veilig bestaan kunnen leiden, met gelijke kansen voor alle mensen in Sri Lanka.
Namens m’n stichting ben ik in contact met een non-profit organisatie om te kijken naar mogelijkheden om bijv.voor schoolmeubilair te zorgen of een aantal sanitaire voorzieningen te kunnen laten bouwen.
Namens Jos Nijenhuis hebben we ook weer op feestelijke wijze een huis kunnen openen voor een familie die we al ruim 1 ½ jaar kennen en die met 4 kinderen in een bijeengeraapt hutje van sloophout en plastic woonden. Prachtig om de enorme blijheid en dankbaarheid te zien. En we hopen zo dat het ook voor de kinderen een stimulans is om hun school af te maken en zelfs door te leren.(nu kunnen ze gelukkig hun huiswerk maken bij electrisch licht ipv een olielamp). Dit zijn ook voor ons de mooiste momenten van ons leven en werken hier.
De vader van dit gezin is goudsmid van beroep maar er is geen werk, nu verhuurt hij zich als arbeider als er ergens een klus gedaan moet worden, we zien hem nu regelmatig met de bouw van ons huis waar hij stenen aangeeft en kruiwagens met cement rondrijdt. Dan verdient hij weer gelukkig.
De vader van dit gezin is goudsmid van beroep maar er is geen werk, nu verhuurt hij zich als arbeider als er ergens een klus gedaan moet worden, we zien hem nu regelmatig met de bouw van ons huis waar hij stenen aangeeft en kruiwagens met cement rondrijdt. Dan verdient hij weer gelukkig.
We hebben 3 fijne weken met Timo en Willemijn gehad, veel uitstapjes en zelfs nog een rondreis van een week gemaakt, met als hoogtepunten toch wel de safaritrip in een wildpark, een treinreis door bergachtig binnenland, dwars door de theeplantages, wildwater-raften, een drankje gedronken in een hotel op 1 van de mooiste plekken van Sri Lanka en ter afsluiting de receptie van de ambassade tgv Koninginnendag, waar helaas een donkere sluier over viel door die afschuwelijke gebeurtenis.
Helaas kwam ook het moment van afscheid nemen, het viel ons allevier niet mee omdat het vermoedelijk een lange tijd zal duren voordat we elkaar weer kunnen zien.
Lang leve skype en de webcam! Voor ons een ‘lifeline” met familie en vrienden.
We voelden ons soms wel vaak aan het einde van de dag zoals de onze poes dit uitbeeldt
Helaas kwam ook het moment van afscheid nemen, het viel ons allevier niet mee omdat het vermoedelijk een lange tijd zal duren voordat we elkaar weer kunnen zien.
Lang leve skype en de webcam! Voor ons een ‘lifeline” met familie en vrienden.
We voelden ons soms wel vaak aan het einde van de dag zoals de onze poes dit uitbeeldt
Vorige keer schreef ik over Mallika, dat we een stuk grond voor haar zoeken waar we een huisje en evt. een gebouwtje voor een bibliotheek neer kunnen zetten. We hadden een mooi stuk grond maar het bleek dat er niet 1 maar 3 grondeigenaren waren waardoor de aankoopprijs te hoog werd. En nu valt het niet mee om een goedkoop stukje grond te vinden, maar we geven de moed niet op; ik weet zeker dat er ergens een geschikt stukje grond voor ons ligt.
We hebben wel inmiddels al contact gehad met een ons bekende Srilankaan, die ook als vrijwilliger betrokken is bij een Zwitserse stichting. Er is een kleuterschool, er zijn Engelse cursussen door vrijwilligers uit Groot-Brittannie gegeven en een schitterende bibliotheek, waar inmiddels meer dan 10.000 boeken uitgeleend kunnen worden. Een prachtig project, gesteund door grote financiele steun uit Zwitserland, inmiddels werken er 7 betaalde werknemers wat natuurlijk schitterend is.
“Onze” bieb wordt veel kleiner van opzet maar je weet natuurlijk nooit hoe het uit kan groeien. Maar eerst maar eens zorgen dat we een geschikt en betaalbaar stuk grond kunnen vinden.
“Onze” bieb wordt veel kleiner van opzet maar je weet natuurlijk nooit hoe het uit kan groeien. Maar eerst maar eens zorgen dat we een geschikt en betaalbaar stuk grond kunnen vinden.
We zijn ook nog uitgenodigd op een bruiloft . Heel bijzonder om mee te maken met totaal andere rituelen dan wij gewend zijn. Onderstaand een imprssie. Zo langzamerhand raken we steeds meer ingeburgerd in de lolake gemeenschap en hebben we bij uitzondering de uitnodiging geaccepteerd. Als we dat zouden doen op alle uitnodigingen dan blijft er, vooral ook in de weekeinden, bijna geen tijd meer over om nog wat voor ons zelf te kunnen doen.
Hirushi, het jongetje met de hazenlip, is 15 mei 1 jaar geworden en dat hebben we gevierd! Hij wordt eind augustus weer geopereerd en dan wordt z’n gehemelte gesloten. Jullie kunnen vast op de foto’s zien hoe blij dit gezin is met alle hulp namens Care 4 Sri Lanka, ze willen ons altijd maar verwennen met eten e.d. hartverwarmend!
En dan de vorderingen van ons huis!
De muren zijn nu gemetseld tot de goede hoogte. (het hoogste punt is 6 m, dan kan de warmte goed omhoog stijgen). Er kan nu met het dak begonnen worden maar...... dat gaat niet zomaar. Daarvoor moesten we eerst weer naar de astroloog om de juiste dag en tijd te laten bepalen. Het dak is (natuurlijk) heel belangrijk en daar kun je dus niet maar zo mee beginnen, donderdag 28 mei om 09.58 zal de eerste balk voor het dak bevestigd worden.
Inmiddels is de watertoren zo goed als klaar, het wordt alleen nog van binnen betegeld. We hebben een heel zuivere waterbron en later wordt het water opgepompt tot in het reservoir en komt het vervolgens door leidingen in ons huis en het is van zo’n goede kwaliteit dat we het ook kunnen drinken dus dan hoeven we geen water meer te kopen.
Ook de carport met de aangebouwde schuur is klaar, dus alle aandacht kan nu besteed worden aan het afbouwen van het huis.
Het is een zeer imposant geheel en door onze veranda (van 5x21m) hebben we een groot woonopp. Het ligt in de bedoeling dat we vooral op de veranda zullen leven, daar komt dus ook de eet-en zithoek te staan.
Als we staan te kijken kunnen we het ons (nog steeds) niet voorstellen dat we daar zullen wonen, het is er zo mooi en rustig. Voor ons voelt het als een paradijs.
Het contact met de architect, Saman, onze aannemer (Weera, de huidige huurbaas en buurman) en ook met de bouwvakkers verloopt erg goed. Iedereen is heel enthousiast en op wat kleinigheidjes na loopt het volgens plan. Maar we moeten er wel bovenop blijven zitten anders wordt er ineens gemetseld waar we een glazen wand gepland hebben of wordt het raam in de keuken zo hoog geplaatst dat je zowat op je tenen moet staan om naar buiten te kunnen kijken! Gelukkig was ik er net op dat moment en kon het makkelijk afgebroken worden.
We gaan ons nu meer richten op de kleuren van wanden en vloeren, evenals het materiaal wat we daarvoor willen.
We houden jullie op de hoogte.
De muren zijn nu gemetseld tot de goede hoogte. (het hoogste punt is 6 m, dan kan de warmte goed omhoog stijgen). Er kan nu met het dak begonnen worden maar...... dat gaat niet zomaar. Daarvoor moesten we eerst weer naar de astroloog om de juiste dag en tijd te laten bepalen. Het dak is (natuurlijk) heel belangrijk en daar kun je dus niet maar zo mee beginnen, donderdag 28 mei om 09.58 zal de eerste balk voor het dak bevestigd worden.
Inmiddels is de watertoren zo goed als klaar, het wordt alleen nog van binnen betegeld. We hebben een heel zuivere waterbron en later wordt het water opgepompt tot in het reservoir en komt het vervolgens door leidingen in ons huis en het is van zo’n goede kwaliteit dat we het ook kunnen drinken dus dan hoeven we geen water meer te kopen.
Ook de carport met de aangebouwde schuur is klaar, dus alle aandacht kan nu besteed worden aan het afbouwen van het huis.
Het is een zeer imposant geheel en door onze veranda (van 5x21m) hebben we een groot woonopp. Het ligt in de bedoeling dat we vooral op de veranda zullen leven, daar komt dus ook de eet-en zithoek te staan.
Als we staan te kijken kunnen we het ons (nog steeds) niet voorstellen dat we daar zullen wonen, het is er zo mooi en rustig. Voor ons voelt het als een paradijs.
Het contact met de architect, Saman, onze aannemer (Weera, de huidige huurbaas en buurman) en ook met de bouwvakkers verloopt erg goed. Iedereen is heel enthousiast en op wat kleinigheidjes na loopt het volgens plan. Maar we moeten er wel bovenop blijven zitten anders wordt er ineens gemetseld waar we een glazen wand gepland hebben of wordt het raam in de keuken zo hoog geplaatst dat je zowat op je tenen moet staan om naar buiten te kunnen kijken! Gelukkig was ik er net op dat moment en kon het makkelijk afgebroken worden.
We gaan ons nu meer richten op de kleuren van wanden en vloeren, evenals het materiaal wat we daarvoor willen.
We houden jullie op de hoogte.
Voor de dierenliefhebbers nog even wat foto's van onze toekomstige waakhond die nu nog bij Saman logeert. Ivm het wennen aan poezen, of juist dat de poezen kunnen wennen aan een hond, komt hij af en toe een paar uutjes logeren.
We wensen jullie allen een mooie, warme zomertijd
en met als toevoeging een citaat van Boeddha;
“ Ga verder op je reis, voor het nut van velen,
uit medeleven met de wereld, voor het welzijn van de mensheid”
Dit was dan weer onze nieuwsbrief, veel leesplezier met onze hartelijke groeten,
Ron & Yvonne
Geen opmerkingen:
Een reactie posten