SRI LANKA: Nieuwsbrief

Lieve Familie, Vrienden en Bekenden,

Na een tijdje er tussen uit geweest te zijn ivm familiebezoek van mijn broer Rob en mijn zus Wil met hun echtgenoten weer even tijd om een Nieuwsbrief te maken.

We hebben met hen een kleine week over ons eiland getrokken en een aantal mooie plekken kunnen laten zien. Er was nog een goede reden voor mijn zus en zwager om naar Sri Lanka te komen, want zij hebben de bouw van een huis voor een arm gezin met veel kinderen gesponsord. Naast het huis hebben zij een aantal bedden en matrassen, lakens en kussens etc. van hen gekregen. Ook krijgen zij aansluiting op het electriciteitsnet. Voor dit gezin een heel bijzondere gebeurtenis, want voor die tijd werd het huis binnen verlicht met een lamp die op kerosine brandt. Stel je de stank en walm eens voor. Het was een goede gelegenheid voor de stichting Care 4 Sri Lanka om weer een groter project te kunnen doen, wat wel weer als gevolg heeft dat er volop bezoek aan de deur komt met verzoeken voor een huis, want "jullie bouwen tenslotte huizen voor de arme mensen".

Het openen van dat huis was een feestelijke gebeurtenis met veel emoties van beide kanten. Het blijft altijd een bijzondere gebeurtenis om al die blije gezichten te zien.

Na de Sri Lanka trip zijn we met z’n zessen naar Thailand geweest om daar nog 1 week met elkaar rond te reizen en de meest fantastische dingen te doen, zoals slapen in boomhotel, slapen op drijvende vlotten en lekker aan het strand zijn.

Na hun vertrek uit Bangkok zijn Yvonne en ik nog een tijdje gebleven om Bangkok verder te ontdekken. We hebben veel gezien en gedaan en hebben een goede indruk van Thailand kunnen krijgen.

Het is een prachtig land met geweldige natuur, lieve mensen, heerlijk eten en veel schoner dan Sri Lanka met ook nog een florerend toerisme. Hopelijk is dat ook voor Sri Lanka in de toekomst weggelegd.

Bij terugkomst in Sri Lanka direkt weer aan de slag op school. In die tussentijd heeft er weer een wisseling van project coordinator plaats gevonden en hebben we Guus verruild voor Diederik. Hij had zich al behoorlijk ingewerkt en samen met Kate hebben ze alle zaken betreffende het dagelijks reilen en zeilen goed onder controle gehouden.

In die eerste week van terugkomst heeft onze eerste algemene leden vergadering plaatsgevonden. De voorbereidingen waren al van te voren gedaan en de bijeenkomst is met succes verlopen. Het is een heerlijk idee als je weet dat je bestuursleden en leden vrienden van je zijn geworden in de tijd dat we elkaar hebben leren kennen.We zullen ook (gratis) in een aantal kranten een verhaal plaatsen waarin de A(nnual) G(eneral) M(eeting) uitkomsten worden beschreven met een dankwoord voor onze Sri Lankaanse sponsoren zoals KPMG, Nexia en Softlogic.

In die eerste week zijn we ook nog naar de architecten beurs in Colombo geweest, want zoals velen van jullie waarschijnlijk weten hebben we de grote stap gemaakt om ons eigen huis te gaan bouwen. We hebben veel ideeen op kunnen doen hoe we het niet, maar vooral hoe we het wel zouden willen hebben.

Dankzij enorm veel hulp van onze vriend Saman die alle wettelijke zaken omtrent de aankoop van de grond, de goedkeuring van het bouwplan etc. voor ons regelt. Daarnaast is hij ook nog onze opzichter en controleert dagelijks of het werk goed wordt gedaan en of het voldoende vlot. Ook komt de architect wekelijks kijken of alles volgens de tekening wordt gedaan. Weera, onze huidige huisbaas, heeft het contract gekregen om de bouw te doen en tot nu toe zijn wij zeer tevreden met de gang van zaken en wordt er veel meer gelachen dan kritiek geuit.

We hopen over een maand of 7 op onze eigen stek te zitten met niet langer voorbijrazende treinen of veel lawaai makende bussen zoals dat op onze huidige woonplek het geval is. Nee op onze nieuwe woonplek word je alleen nog maar gestoord door het geluid van de papegaaien, wilde pauwen, koereigers, waterbuffels, wilde varkens en natuurlijk de apen. We zien er enorm naar uit.
Inmiddels is de fundering gelegd en goed bevonden dus kan de volgende stap worden gemaakt het optrekken van de muren.

We kunnen ons indenken dat jullie denken dat we een paleis laten bouwen, gelukkig zijn de bouw-en grondkosten hier zo laag en kun je hier een huis laten bouwen waar je in Nederland een mooie caravan voor koopt.

Hierboven zien jullie foto's waarop ik de 1ste spade in de grond steek, en Yvonne en ik de 1ste stenen leggen (in de 4 hoeken van het fundament) en een foto waarbij Yvonne 's avonds een olielampje aansteekt. Die 1ste stenen koop je kant en klaar bij de apotheek (kun je toch niet bedenken) en in het binnenste van de steen zitten 11 verschillende kruiden, kleine halfedelsteentjes en dan wordt dit nog aangevuld met rijst en bouwzand de gedachte hierachter is dat dit allemaal bijdraagt tot een gelukkige woonplek.

Het 's avonds aansteken van die olileampjes is een ritueel in Sri Lanka, waarbij op 3 avonden rond 22.00u in de 4 hoeken en in het midden van je stuk grond olielampjes worden aangestoken die op een bananenblad staan met bloemetjes erbij in 3 verschillende kleuren. Dit wordt gedaan om de evt. geesten tevreden te stellen omdat er tevens gebeden worden uitgesproken waarbij men belooft goed voor het land te zorgen en door de rook worden evt. boze geesten afgeweerd. Ook zijn er de dag voor de 1ste steenlegging langs de grenzen van het stuk land witte katoenen draden van hoek tot hoek gespannen ter bescherming en het afweren van het slechte.

Het viel ons op hoezeer men hier nog in boze geesten gelooft en men ook in de tempels tot de diverse goden bidt.

Ook zijn wij met de eerste fles water uit onze nieuwe waterput naar de tempel geweest, samen met Saman, om een bloemenoffer bij het Boeddhabeeld te brengen maar ook een mand met fruit (en geld) naar de god Vishnu gebracht waarbij de priester een gebed uitspreekt waarin hij onze namen noemt en om gezond water bidt. Vervolgens hebben we wierook gebrand bij de heilige boom (de bodhi-tree) en als laatste "ons" flesje water rondom de boom gesprenkeld.

Het was voor ons toch heel bijzonder om deze gebruiken en rituelen zo van dichtbij mee te maken en gaf het ons een goed gevoel. In Nederland zouden we een fles champagne hebben opengemaakt maar dit was ook heel speciaal.

Op school gebeuren ook de nodige zaken. De normale personele probleempjes, die toch veel van je tijd en aandacht vragen, de opstandige studenten als ze niet hun zin krijgen, waardoor veel tijd voor overleg nodig is. De studenten hadden namelijk hun proefexamens niet allemaal even goed gemaakt en voor ons was dat reden om hen te adviseren voor een lager examen op te gaan of het uit te stellen tot de volgende maal. De communicatie hierover via de leerkrachten was niet goed verlopen en daardoor kwamen de studenten min of meer in opstand en probeerden ze elkaar op te stoken niet meer naar de klas te gaan en ook niet meer te helpen bij de promotie voor de volgende batch. We hebben direkt aktie ondernomen en ben ik alle klassen met Diederik en Kate langs gegaan om uitleg te geven, dat wij hen op basis van gevolgde lessen en resultaat en de indruk van de lerares hen slechts een advies willen geven wel of niet voor een examen in te schrijven.
De examens van City & Guilds (Engels) zijn prijzig van ₤16 tot ₤ 20 per examen en daarnaast willen we natuurlijk niet dat de studenten een groot risico lopen om niet te slagen voor het examen. De rust is weer teruggekeerd en bijna iedereen heeft toch besloten voor het examen waarvoor zij nu studeren op te gaan.
Voor ons weer een leermoment om bij de volgende batch dit als een regel op te nemen zodat er geen onduidelijkheden meer zijn.

We hebben weer een community project gehad. Deze maal was het bloed-donatie, schoonmaken van de omgeving en het maken van tafels voor ons toekomstig Listening Lab.
Er was een enorme opkomst van studenten en voor de bloeddonatie ook van dorpelingen uit Induruwa en andere omliggende plaatsen.
Het is verbazend om te zien hoe zo’n bloeddonatie geregeld is. Waarschijnlijk voldoet dit niet aan de Europese maatstaven, maar op een enkele flauw gevallen student na is het toch prima verlopen. Het ziekenhuis uit de omgeving komt met een bus, overigens geschonken door de gemeente Velsen, met verpleegsters en verplegers en een toeziend arts en bedden en alle andere benodigde materialen. Na 5 uur hadden ze 47 donors die bloed hadden afgestaan dat gebruikt wordt voor de patienten in ziekenhuizen in de omgeving.

Het was een drukte van jewelste in ons schoolgebouw waar in de hal het bloed werd afgenomen.

Op de andere foto is Kate te zien met enkele studenten tijdens het in elkaar zetten van tafels voor diverse klaslokalen.

Op 17 maart is het St. Patricks Day en waren we uitgenodigd bij een echtpaar, hij komt uit Ierland, die een prachtige villa hebben aan het strand van Kosgoda, om dit met hen en nog velen anderen te komen vieren. Moesten wel in groen -wit gekleed komen natuurlijk.
Was heel leuk; lekker gegeten en gedronken, Guinness bier en weer andere interessante mensen ontmoet.

Verder zijn we druk om van de Nederlandse ambassade sponsoring te krijgen om zonnepanelen voor de school te kunnen plaatsen. We zijn nu zo afhankelijk van het wel of geen electriciteit beschikbaar hebben, dat het zelfs vaak gebeurt dat we IT studenten naar huis moeten sturen omdsat er geen les gegeven kan worden.
We hebben hier heel goede hoop op daar we zowel de ambassadeur en een aantal stafleden heel goed hebben kunnen leren kennen en zij ons verzoek in ieder geval niet hebben afgewezen, maar wij een voorstel moeten sturen met daarin de argumentatie waarom we dit nodig denken te hebben en wat offertes met de kosten van zo’n best wel groot project. Dit zal allemaal in de komende maand z’n beslag moeten krijgen.

Ook zijn we bezig met de laatste fase van onze accountantscontrole door KPMG die alle, vooral financiele, gegevens doorspit om te bezien of alles verantwoord is en wij ons jaarverslag over 2008 kunnen afronden en goedgekeurd kunnen krijgen door de bestuursleden en leden.Het is altijd een hele puzzel, want ze kunnen vaak meer vragen bedenken dan wij kunnen beantwoorden. Toch hebben we vertrouwen dat het zal lukken want het is ook gelukt voor 2007.

Nu dat was het dan wel weer voor enige tijd. We zullen foto’s toevoegen zodat jullie naast de lange tekst ook nog even voor de afwisseling wat plaatjes kunnen bekijken.
Yvonne schrijft verder over haar ervaringen en dan is de Nieuwsbrief ook wel weer meer dan lang genoeg.

Allereerst heel veel dank aan onze (vaste) sponsoren die op vaak ludieke wijze een geldbedrag aan ons overmaken.

Ik noem hierbij o.a. m'n zwager Louis die vorig jaar 65 jaar is geworden en zijn kado in de vorm van een cheque (wat ook nog verdubbeld is door z'n werkgever) aan m'n stichting heeft geschonken,
2 dames uit Heemskerk, die ondanks dat we elkaar persoonlijk niet kennen, toch jaarlijks een heel mooie bijdrage storten,
m'n sportvriendin Janneke, die er voor heeft gezorgd dat het ziekenhuispastoraat in Ede de collectes dit jaar bestemmen voor Care 4 Sri Lanka, zij is trouwens op nog meer fronten voor de stichting bezig,
fam.Knippen, die de stichting een zeer warm hart toedragen,
m'n nicht en neef, fam.Bout uit Hilversum,
van het Apostolisch Genootschap de gemeente Bussum met de opbrengst van de kerstactie,
onze vrienden uit Barneveld en vele vrienden uit Ede die Care 4 Sri Lanka op diverse manieren en met grote regelmaat ondersteunen, (ze zijn met tevelen om ze met naam te noemen, maar in gedachten zie ik hen nu voor me),
en van deze week zijn we zeer verrast door de ouders van 1 van onze project-coordinatoren van de Lideke Wery school; fam.Bijl uit Den Bosch. Zij hebben hun zoon Matthijs tijdens z'n verblijf hier in Sri lanka bezocht en we hebben elkaar misschien 5 minuten ontmoet en nu is er naar aanleiding van hun 65ste verjaardag een mooi bedrag overgemaakt.

Ron en ik hadden van de week nog een gesprek over hoezeer we ons hier op ons plekje voelen en dan niet alleen vanwege de zon en de natuur op dit schitterende eiland maar vooral door het werk wat we kunnen doen voor de mensen hier.

En daar dragen velen van jullie een steentje aan bij, zonder al die bijzondere giften kunnen we lang niet zoveel doen.

We hebben recentelijk weer een jongen en een meisje die we helpen met extra bijlessen en voor het meisje betalen we nu busvervoer naar een andere school, 15 km verder gelegen. Beiden hebben uitzonderlijk goede resultaten behaald en het meisje mag nu naar een andere (betere) school. De jongen, Samith, komt uit een zeer arm gezin van 4 kinderen, vader is heel vaak zonder werk, gaat elke dag op pad om te kijken of hij ergens kan klussen. Ze wonen in een leemhut van slechte kwaliteit. Ze hebben een keer een fundering met een paar muren kunnen bouwen voor een nieuw huis, vader had toen geregeld werk, maar sinds 3 jaar is hun situatie erg verslechterd. Ik ga nu proberen om het huis voor hen af te bouwen, dat zou een enorme verbetering zijn voor de 4 kinderen en hun ouders.

En dankzij de vele en mooie donaties gaan we binnen 2 weken een stukje grond kopen voor Mallika, ik heb eerder over haar geschreven. Zij is een alleenstaande moeder met 3 kinderen, de jongste is 15 mnd, en woont onder onmenselijke omstandigheden. We hebben nu een mooi stukje grond gevonden en gaan dan een huisje voor haar bouwen. Ze kwam laatst nog bij ons aan de deur om wat bloemetjes te brengen en begon ineens te huilen, ik vroeg Indrani om te helpen met vertalen want ik dacht dat er iets ergs was maar het waren tranen van geluk. Ze voelt zich zo gelukkig met de aandacht en hulp van de mensen uit Nederland!!

Ze vouwt zakjes van tijdschriften die ik haar breng en als er nog te weinig papier is, maakt ze placemats van gedroogde bladeren die ze dan ook weer probeert te verkopen.

Nu ben ik me aan het orienteren om een bibliotheek op te zetten. De mensen hier in onze omgeving lezen geen kranten en/of boeken, dat is voor hen veel te duur. Ook de scholen zijn slecht geoutilleerd w.b. de bibliotheek waardoor kinderen niet of nauwelijks lezen.

Het zou geweldig zijn als we dit kunnen doen op het stukje grond van Mallika, die het dan kan beheren op bepaalde uren van de dag en er wat mee kan verdienen.

Ik wil het heel goed opzetten om geen teleurstellingen te krijgen, dus dit vraagt een goede voorbereiding.

Verder helpen we sinds 2 maanden een jongen, Sameera, die tot de 7 beste studente behoort van onze provincie! Hij woont vlakbij ons maar ik hoorde van hem via onze buren. Hij heeft pas geleden een studiebeurs gekregen voor de technische universiteit, maar z'n ouders zijn te arm om de bijkomende kosten te betalen. Dus hebben we hem nu ook onder onze hoede genomen.

Hij volgt nu Engelse les ophet hoogste nivo bij Ron op school (en is gelijk 1 van de beste leerlingen) en we betalen bijlessen voor hem in wiskunde. Hij is heel dankbaar voor de hulp en zei laatst dat hij geen andere manier weet om dit te uiten dan z'n woorden van dank en door hard te studeren Het is een heel serieuze jongen van 18 jaar, ik hoorde dat hij altijd heel weinig gespeeld heeft maar altijd zat te leren. We houden jullie op de hoogte van zijn verdere ontwikkeling

Alle aangelegde groententuinen zijn helaas compleet verwoest door de enorme droogte en hitte van de afgelopen maanden. Vorige maand stond 70% van de waterputten hier in de omgeving droog, gelukkig heeft het de afgelopen week elke dag een beetje geregend maar helaas kan er niet meer geoogst worden en moeten de mensen opnieuw gaan zaaien.

Dan willen we jullie ook nog voorstellen aan een nieuw familie-lid; we vonden enige weken een pup langs de weg vlakbij ons stukje grond (nu zien we wel vaker van die kleine hondjes langs de weg maar dit beestje was er wel heel slecht aan toe), kon nauwelijks lopen en was zo aan het kreunen dat we hem meegenomen hebben in de fietsmand en gelijk naar de dierenarts zijn gegaan. Die was bang dat het beestje het niet zou redden maar gelukkig; het gaat nu heel goed, hij is bij Saman thuis want bij ons lag dit een beetje moeilijk met onze huisbaas Weera, en we hopen Jordy (zo hebben we hem genoemd) over een paar maanden in ons nieuwe huis onderdak te geven.