Lieve Familie, Vrienden en Bekenden,
Hoofdstuk 4 van een spannend boek volgt hieronder.
Afgelopen zondag afscheidsfeestje van Daniël in Galle gevierd met de hele staf.
Nadat iedereen zijn speech had gedaan lekker geluncht en daarna in het meest chique hotel van Galle een heerlijk ijsje gegeten. Het ijs was bijna net zo duur als de hele lunch inclusief de drankjes. Om jullie een indruk te geven wat de kosten hier zo’n beetje zijn: wij hebben totaal US $ 90 uitgegeven met 9 personen. Is voor hier natuurlijk een heel bedrag, maar voor ons € 7 per persoon is een lachertje.
Maandag met allerlei dingen voor school bezig geweest en vooral een duidelijk verslag gemaakt voor het bestuur in Nederland over de gang van zaken en een aantal voorstellen hoe hierop te reageren. ’s Avonds uitgenodigd bij een vriend van een “vriend”van ons om te komen eten. Onze “vriend”is Susanthe, hij heeft een klein restaurantje waar wij af en toe wat eten. Het is vooral Yvonne die zich met hen bezig houdt. Zijn vriend, een oud zeeman, kent een admiraal die wel even zou regelen dat wij in Sri Lanka mogen blijven. Het is allemaal zo aardig bedoeld, maar de realiteit is vaak toch net anders. Na een eenvoudige maaltijd bij hen toch maar het een en ander op papier gezet en naar de admiraal gefaxt. Je weet maar nooit.
’s Nachts van 00.30 tot 02.30 uur met het bestuur in Nederland een teleconference gehad om ook mondeling nog eens alles te bespreken. Gezamenlijk de aanpak van Chief Monk besproken.
Dinsdag vooral voorbereid op het gesprek met CM. Om 09.30 uur was het zover en om 13.00 uur waren wij eruit.
De headmaster komt niet meer terug en helaas heb ik één leerkracht op moeten offeren, die volgens CM slecht over hem in de klas had gesproken. Verder heb ik heel veel voor elkaar gekregen in het gesprek, o.a. afspraak met de baas van CM, getekende ontslagbrief van de headmaster zal er komen, individuele gesprekken met de local board leden om deze weer op 1 lijn te krijgen.
Snel een stafmeeting en daarna op pad naar Colombo om onze gegevens naar Sam Stembo van de kamer van kophandel te brengen en te bespreken zodat hij dit met de president van de kamer kan bespreken.
Veelvuldig geprobeerd de ambassadeur in Nederland aan de lijn te krijgen. Zij werkt niet erg mee en maakt het ons alleen maar moeilijk door te zeggen dat wij onrechtmatig in Sri Lanka bezig zijn en dat er zeker geen resident visa in zitten op deze manier.
Woensdag vooral bezig geweest met het maken van brieven zoals de ontslagbrief en een getuigschrift voor de HM en een getuigschrift voor de leerkracht waar wij met tegenzin afscheid van moeten nemen. Ook heb ik besloten voorlopig de IT lessen te annuleren wegens gebrek aan leerkrachten. Hiervoor een brief geschreven aan de studenten en hun ouders met een uitleg van de situatie en een aanbod om 2 uur per dag op school onbegeleid te kunnen oefenen op de computers en 10% korting op de volgende lichting als zij besluiten dan de lessen te volgen of geld terug.
s’middags gesprek met president van de kamer van koophandel gehad. Komt op ons niet erg haalbaar over. Hij adviseert eerst maar eens de visa te verlengen met 1 maand, dan document opstellen van een contract tot samenwerking, vervolgens resident visa procedure helemaal opnieuw te doen met een aanbeveling van hen erbij.
Donderdag is Poya, volle maan dus iedereen vrij. Na een nacht hebben liggen nadenken kwam ik tot de ontdekking dat er volgens mij maar 1 manier was om de zaken snel op te kunnen lossen. Ik heb mijn ontslagbrief geschreven aan de stichting (pro forma) waardoor wij nu echt toeristen zijn. Dan kunnen wij ook verlenging visa aanvragen en een aanvraag doen voor resident visa via de NGO van Arie van Duijn, wat dan hopelijk gehonoreerd zal worden.
Inmiddels contact gehad met de vervoerder van de container. De kosten lopen erg hard op en bedragen nu al $ 1000 dus vrijlaten geven van de container heeft ook hoge prioriteit. Kan alleen met residentvisa, maar heb door beroep te doen op zijn hulp en het feit dat er ook hulpgoederen in zitten het voor elkaar weten te krijgen dat hij zijn best zal doen.
Daarvoor moet ik een brief schrijven aan de Director General van customs in de haven.
Mooie brief gemaakt met uitleg vertraging visa en hulpgoederen in container etc.
Vrijdag vroeg op pad gegaan om naar het immigratie kantoor te gaan. Best spannend of het zal lukken, vooral omdat er ook al een driemaands visum in ons paspoort staat dat door de ambassadeur is gecancelled. Wij zagen ook nog de Sri Lankaanse versie van Rita Verdonk, Mevr. Jayaratne, zitten in haar kantoor.
YES,YES, het is gelukt 2 maanden erbij gekregen als toerist. Een enorme opluchting voor ons want dat geeft ons even wat tijd. De ambtenaar zei ons ook nog dat over 2 maanden er 3 maanden bij gegeven kan worden.
Vervolgens de tweede uitdaging van die dag. Zien of het ons ook lukt de container te laten vrijgeven. Eerst zeker 1 uur bezig geweest bij de vervoerder om alle papieren in orde te maken. Toen naar een registratiekantoor in de buurt van de haven, weer 1 uur.
Vervolgens ben ik alleen met een werknemer van het transport bedrijf naar een van de meest streng bewaakte gebieden in de haven gegaan om een 1 dags vergunning te krijgen voor de haven om naar de Director General ter kunnen gaan. Weer 1 uur, want de betreffende ambtenaar was net gaan lunchen. Eindelijk pas gekregen om het haventerrein op te mogen.
Het is zo jammer dat je van jezelf geen foto’s kunt maken, want dit was wel heel vermakelijk.
Achterop een brommertje met de medewerker van het transportbedrijf door alle security checks naar het gebouw van Customs. De Director, die met veel onderdanigheid werd benaderd gesproken en de papieren kunnen geven. Weet ik veel van hiërarchie, ik begin gewoon een leuk gesprek op te zetten met hem over wat wij hier doen en wat de problemen zijn en waarom wij de container zo hard nodig hebben om de bevolking te kunnen helpen en dat er inderdaad ook nog wat meubels van ons inzitten etc.
Zegt de beste man opeens dat het goed is als ik een bankgarantie kan afgeven van $ 1500 en dat er wel een inspectie van de inhoud zal plaats vinden. FANTASTISCH, medewerker kruipt zowat achteruit het kantoor uit en ik begin de man flink de hand te schudden. Kon best wel merken dat hij het wel grappig vond.
Dus weer op het brommertje terug de haven uit terug naar het vervoersbedrijf.
Op de terugweg langs een oude bekende gegaan, Ravi de antiekhandelaar, in Mount Lavinia en het hele verhaal verteld. Hij vond het een veel te hoog bedrag en zou informeren bij bekenden van hem.
Naar Kosgoda om eens lekker te verwennen met een diner buffet in het resort hotel.
Zaterdag op huizenjacht gegaan. Yvonne had al met Saman een mooi huis bekeken, maar je wilt een goede keuze kunnen maken, dus nog een paar huizen bekeken.
Om 14.00 uur zijn wij er uit en wordt het huis dat Yvonne al had bekeken, met wel wat kleine aanpassingen definitief onze keuze. Helaas kunnen wij geen foto’s laten zien daar de oplader per abuis in de container is gegaan.
Dus nog even geduld dan kunnen we jullie ons nieuwe adres geven met de foto’s erbij.
Het gaat de afgelopen 24 uur nu wel in een sneltrein vaart, maar het is wel fijn na een periode van tegenslag.
Zondag hebben wij 3 afspraken staan. Eerst om 08.00 uur een gesprek met een advocaat/rechter over de mogelijkheid via hem 6 maanden visa erbij te krijgen. Volgens de zoon van onze huisbaas 1000% kans dat het lukt. Je moet dan wel bedenken dat hij in overtreffende trap spreekt, want hij heeft het ook over 2 liter huilen etc.
Daarna een afspraak met een advocaat om een huurcontract op te stellen voor het huis.
Om in de middag af te sluiten met een ceremonie in de tempel in verband met de inwijding van 2 nieuwe monniken.
Nu ja , zo zie je maar dat er zelfs tijdens de weekeinden altijd wel weer wat te doen is en de tijd voorbij vliegt.
Nu echt stoppen, want anders wordt het boek veel te dik.
Dus liefs en groeten van ons uit Kosgoda
zaterdag, februari 03, 2007
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten