Ede september 2006
Lieve familie, vrienden en bekenden,
Wij hebben op 1 september ons vierde bezoek gebracht aan Sri Lanka.
Als voorbereiding op deze reis hadden wij weer met velen bekenden van ons daar een afspraak gemaakt om elkaar te ontmoeten.
Tijdens die ontmoetingen gaan de gesprekken vaak over wat onze plannen zijn, hoe wij visa moeten zien te verkrijgen en hoe zij ons daar mogelijk bij kunnen helpen.
Deze keer verbleven wij in een erg chique hotel ongeveer 12 kilometer ten zuiden van Colombo. Het was handig omdat de meeste van de mensen waarmee wij afspraken hadden staan in Colombo wonen.
Op zondag 3 september hadden wij onze eerste lunch bespreking met Seela en Gothamie over de voortgang van het kokosnoten project.
Zij konden ons vertellen dat wij maandagavond in een hotel in Colombo de 4 consultants van de Asian Development Bank zouden ontmoeten die graag kennis met ons wilde maken om te kunnen bepalen of Ron inderdaad de geschikte kandidaat voor de marketingondersteuning van het project zou zijn. De ADB en de Sri Lankaanse overheid zouden dinsdag de overeenkomst tekenen volgens de laatste berichten en dan zou alles officieel zijn.
Het was een interessant gesprek en schijnbaar was de indruk die zij van ons hebben gekregen goed.
Wij voelen ons nu toch wat minder aangetrokken tot het project daar het van een sociaal project meer een commercieel project is geworden waar het heel ordinair weer om geld verdienen gaat. Hierdoor zouden de werkzaamheden ook van een ander kaliber zijn en dat is nu juist niet wat wij zoeken.
Voor die tijd echter hadden wij een afspraak met William die ons ook wil helpen met visa en de nodige acties gaat nemen om de juiste informatie te krijgen.
Dinsdag hebben wij een project bezocht dat wij in Nederland al op het spoor waren gekomen.
Op bijgaand adres kun je de details vinden. http://www.lidekeweryfoundation.nl/
Wij hebben een enorm leuke dag gehad en hebben alle aspecten van het project goed kunnen bekijken.
Dit is een project waar wij graag aan zouden willen meewerken.
Het staat op het complex van een tempel en de “chief monk”vroeg ons direct of wij niet een Montesori school wilden bouwen waarvoor hij de grond beschikbaar wilde stellen.
Daarnaast ook nog het toeval dat er een ander schoolproject in dezelfde plaats is via de Ronde tafel van Nijmegen, stichting Phoenix en Dabar waarmee wij ook al contacten hadden in Nederland.
In Nederland zullen wij nog een gesprek hebben met 3 bestuursleden van de Lideke Wery stichting die dan moeten besluiten of zij ons daarvoor willen gebruiken.
Donderdag nog een gesprek gehad met Rizvi Zaheed die directeur is van het bedrijf die alle medische apparatuur van Philips in Sri Lanka vertegenwoordigt.
Op vrijdag na een heerlijke lunch bij Seela een bezoek gebracht aan het kantoor van de immigratiedienst waar wij samen met Seela een afspraak hadden met mevr. Jajaratne, hoofd van de afdeling. Dit was een pittig gesprek met veel moeilijke vragen van haar kant. Na in eerste instantie het idee gekregen te hebben dat visa wel eens heel moeilijk konden worden toch ook wel weer een opening via een ingewikkelde constructie. Als Ron aangesteld zou worden als directeur van de kokosnoten fabriek van Seela, waardoor hij zich meer kon gaan bezig houden met het ADB project zou er wel een mogelijkheid kunnen zijn. In november zal dit in uitzonderlijke aanwezigheid van Seela in de commissie besproken worden.
Zaterdag afspraak met Fony en zijn echtgenote Demi om 07.30 uur in de ochtend. Zij namen ons mee naar de broer van Demi, Kushil, die een zeer bekende persoon is in Sri Lanka ivm zijn humanitaire projecten.
Op de bijgaande site meer informatie ter vinden. http://www.unconditionalcompassion.com/
Hij wist wel wegen om visa te verkrijgen. Je moet iemand gebruiken die een bekende binnen de immigratiedienst heeft en die dan door middel van wat smeergeld wel visa kan regelen.
Wij waren natuurlijk wel blij met de hulp die hij wilde geven, maar voelde ons niet helemaal op ons gemak met het gebruiken van steekpenningen. Zij zouden nog uitzoeken welke criteria toegepast werden om te kunnen wonen in Sri Lanka als gepensioneerden.
Zondag gedineerd met Amice en Mahendra die ook al weer voor ons wel wegen wisten om het land binnen te komen.
Mahendra heeft een vriend die erfgenaam is van het oudste en mooiste hotel in Colombo en die kon mogelijk ons wel via een positie in een uitbreidingsproject van het hotel aan visa helpen. Hij zal daar in de komende weken mee aan de slag gaan en ons op de hoogte houden.
Op maandag Hans en Bernadette op de high tea ontvangen om gewoon bij te praten. Zij kunnen niet zoveel voor ons doen, maar bieden wel meteen woonruimte aan als dat nodig mocht zijn als wij komen.
Dinsdag diner bij William thuis. Erg gezellig en lekker. De mensen sloven zich altijd erg voor ons uit.
Woensdag high tea met Demi en haar moeder ( erg lief 84 jarig, goed engels sprekend vrouwtje)
Informatie van Fony gekregen dat je als je $250.000 stort op een bankrekening je als gepensioneerde visa kunt krijgen. Hij stelde voor dat wij dit de volgende dag bij de emigratie diens moesten regelen.
Hebben wij afgehouden omdat wij ook nog andere afspraken met mensen over visa hadden lopen. En je verwacht het niet, maar dat geld hebben wij ook niet beschikbaar.
Donderdag na drankje op de businessclub diner met Seela en Gothamie en Sarath in prima chinees restaurant in Colombo. Lekker opgehaald en teruggebracht door chauffeur.
De laatste avond nog diner in het hotel met Fony en Demi. Werd erg gezellig en eigenlijk te laat want de koffers moesten nog gepakt worden en wij werden om 01.00 uur in de ochtend opgehaald om naar het vliegveld gebracht te worden waar het vliegtuig om 04.45 uur zou vertrekken.
Al met al was het een gevulde reis met veel zinvolle contacten.
De “oorlog” die met de Tamil tijgers gaande is speelt zich uitsluitend af in het Noorden en Noord Oosten van het eiland. Het enige wat je merkt is dat er vooral in de stad meer controle posten zijn die voertuigen controleren op inhoud. De verwachtingen zijn toch dat er begin oktober gesprekken met de overheid zullen plaats vinden, die hopelijk tot een oplossing zullen leiden.
Ons besluit staat vast wij zullen in januari volgend jaar, in eerste instantie op toeristen visum naar Sri Lanka gaan. Dan zullen wij onze visa verlengen tot 3 maanden om in die tijd te kunnen werken aan permanente visa. Mocht dat nog niet lukken, kunnen wij nogmaals met 3 maanden verlengen zodat wij een half jaar de tijd hebben om de permanente visa te regelen.
Als dat ook niet lukt, moeten wij voor minimaal 1 dag het land uit en dan begint de procedure weer van voor af aan.
Wij zullen jullie van de verdere voortgang op de hoogte houden.
Veel liefs
Yvonne & Ron
maandag, oktober 30, 2006
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten