LAATSTE NIEUWSBRIEF UIT SRI LANKA

Lieve Familie, Vrienden en Bekenden,

Nu de rust weer wat is terggekeerd na de bouw van ons huis, weer eens tijd voor een nieuwsbrief. Yvonne zal het nodige schrijven over de perikelen van de laatste weken van de bouw van ons nieuwe huis, daar zij er het allermeest bij betrokken is geweest door meerdere malen per dag en zelfs hele dagen op de bouw aanwezig te zijn. En verder ook de opening en de house warmingparty. Verder heeft ze een aantal initiatieven te melden vanuit Care 4 Sri Lanka.

Op school is iedereen al weer in volle gang met de nieuwe batch studenten. We hadden meer dan 100 aanmeldingen en dat betekent voor mij tracteren op ijs voor de staf. Voor de computercursussen werken we zelfs met wachtlijsten, want er is heel veel belangstelling.

Nadat we een bestuursvergadering met de Sri Lankaanse directeuren hadden gehad hebben we besloten ons aanbod voor volgend jaar aan te gaan passen.
Voor Engels zullen we volgend jaar starten met een cursus spreekvaardigheid, want zoals uit onderzoek is gebleken worden de jonge mensen voor banen geselecteerd niet op de mooie certificaten die ze hebben, maar hoe vloeiend zij Engels spreken. We zullen de studenten gedurende 2 maanden 2 uur per dag conversatie Engels aanbieden en na afloop een examen laten doen waarmee zij een Lideke Wery Educational Institute certificaat kunnen behalen. Het is een experiment en we zullen moeten evalueren of de cursus goed aansluit bij wat men in het bedrijfsleven verwacht. Hierover zullen we met de Srilankaanse Kamer van koophandel, die ook conversatie Engels in hun opleidingspakket hebben,samenzitten om te zien of er sprake kan zijn van samenwerking.

Ook de computer opleidingen zullen een andere wending krijgen. Nu bieden we basis computer via Microsoft IT Academy en Graphic Design, met een eigen examen en certificaat, aan. We weten al dat de Microsoft IT Academy faciliteiten, nadat de sponsoring is afgelopen, te kostbaar zullen worden om door de Lideke Wery Foundation betaald te kunnen worden.

Volgend jaar gaan we de officiele cursussen Computer Applicant Assistant en Graphic Design aanbieden welke geaccrediteerd zijn door de overheidsinstanties in Sri Lanka. Dit heeft enorm veel voeten in de aarde, want we zullen aan al de door hen gestelde eisen moeten voldoen, zoals lessonplanning, gecertificeerde leraren, management system etc. We zijn daar al enige tijd behoorlijk druk mee, maar we hebben het vertrouwen dat het ons zal lukken om alles voor elkaar te hebben voor 1 januari 2010.

Al deze stappen worden gemaakt om de kans van de student op de arbeidsmarkt zo hoog mogelijk te maken.

We hebben legio voorbeelden van studenten die mede dankzij de opleiding die zij bij ons hebben gevolgd een mooie baan gevonden hebben of zoals ook veel gebeurt, de doorstroming naar hoger onderwijs zoals A-level en universiteit mogelijk maakt.

In december zal Nayani, onze meest senior IT lerares ons gaan verlaten ivm haar huwelijk waarna ze in Singapore gaat wonen en werken. Daarvoor hadden we een advertentie geplaatst in 2 landelijke zondags kranten. Meer dan 140 reacties hebben we ontvangen waaruit we uiteindelijk 20 beste hebben geselecteerd die we allen hebben geinterviewd. Uit die groep kwamen de 5 besten waarvan er 3 een demonstratie les hebben gegeven. Uiteindelijk hebben we 1 van hen aangenomen die per 1 oktober is gestart.

KPMG Sri Lanka heeft ons geholpen met de selectie van een nieuwe headmaster. Op die advertentie kwamen slechts 12 reacties waarvan er maar 6 aan het profiel voldeden. Van hen hebben we er 3 geinterviewd. Geen van de kandidaten kwamen in aanmerking ofwel door te ver weg wonen en niet verhuisbaar, of door te hoog salaris, of door te weinig spreekvaardigheid in Engels. Nu wil het toeval dat we ook een kandidaat bij de IT sollicitanten hadden die goed voldeed ook na de demonstratieles, maar toch verslagen werd door een andere kandidaat. Vanaf het eerste contact dat we met hem hadden kregen we de indruk dat hij tot meer in staat zou zijn dan als leraar en hem hebben we naar KPMG gestuurd voor verdere screening. Ook zij zijn van mening dat dit de beste kandidaat was die ze gesproken hadden en dus hebben wij hem, na een mogelijkheid voor de staf om hem te spreken en hun vertrouwen in hem uit te spreken, de baan als headmaster aangeboden. Hij zal per 1 december beginnen en dan zijn we weer op volle sterkte.

Verder de gebruikelijke zaken die zich op een school kunnen afspelen, zoals salarisverhogingen, werkdruk etc.

Jullie hebben al kunnen lezen dat we de trotse bezitters zijn van zonnepanelen en dat de ambassadeur van Nederland in Sri Lanka, Leoni van Ceulenaere de officiele inwerkstelling feestelijk heeft opgeluisterd. Dankzij een forse sponsoring van de Nederlandse overheid hebben we dit kunnen realiseren. Voor de studenten en de leerkrachten een enorme verbetering van de continuiteit van de klassen. Hopelijk zal het in de toekomst nog zo kunnen worden dat wij de overcapaciteit aan de electriciteits leverancier kunnen gaan leveren.

En naast het feit dat we nu probleemloos de stroomstoringen op kunnen vangen en dus bijv. ook de leerlingen van de computerklassen daardoor niet meer naar huis hoeven te sturen, hopen we zo ook een bijdrage aan het milieu te leveren en tevens de leerlingen hiermee wat bewuster te maken.

De resultaten van de afgelopen batch zijn gelukkig met een enkele uitzondering weer beter.

Van de Foundation Engels is 91% geslaagd. Acces 100% geslaagd met zelfs 7 first class passes, dat wil zeggen hoge cijfers. Achiever van de 7 studenten slechts 1 geslaagd. Dit zou vooral gelegen hebben aan het feit dat de studenten na hun proef examen denken dat ze het allemaal al weten en dan bijna niet meer de lessen volgen. Voor ons weer een teken om tot het einde van de cursus op te letten of hun aanwezigheid wel 80% is geweest. Van Communicator is er 1 van de 3 studenten geslaagd. Reden geweest voor ons om dit niveau voorlopig in de koelkast te zetten. Mogelijk is de duur van de cursus te kort, maar ook vragen we ons af of onze leraressen dit niveau al aankunnen.

Van de computer studenten zijn de resultaten zeer goed. Beide cursussen 100% geslaagden.

Als afsluiting van de tweede batch dit jaar hebben de studenten een feestelijk samenzijn op school georganiseerd, met spelletjes, een heerlijke lunch en een D.J. die met de nodige decibels de jongelui aan het dansen kreeg is het geslaagd en leuk geweest. Aan het einde werden certificaten uitgereikt aan de geslaagden.

Filmpje

Gemma als project coordinator heeft inmiddels al weer plaats gemaakt voor Tim en de volgende, Laurens, komt alweer in december. Het blijft in mijn ogen bijzonder dat er jonge mensen zijn die een deel van hun tijd willen geven om in een soortgelijk ontwikkelings project als dit te willen werken. Het is voor hen een mooie ervaring om in een andere cultuur te werken en ook voor sommigen om hun eerste leidinggevende kwaliteiten te leren ontdekken.

Wat mijn situatie als project manager in Sri Lanka betreft zijn we nog niet met concrete oplossingen kunnen komen. Een van de Sri Lankaanse bestuursleden is voor mij bezig om te kijken of er uitzonderingen gemaakt kunnen worden, maar daar heb ik al lange tijd geen reaktie van ontvangen, dus maar weer eens een beetje druk opvoeren en hopelijk spoedig uitsluitsel te krijgen hoe ik verder verbonden aan de school kan blijven.

Daarnaast zijn we nu ook bezig om te bekijken of er samenwerking met de Agio school mogelijk is. Agio" de sigarenfabriek, heeft een school voor beroepsopleidingen zoals timmerman, loodgieter, electricien etc op 15 km van onze school. De heer Winthermans, eigenaar Agio, zal bij ons op bezoek komen en de bestuursvoorzitter uit Nederland van LWF zal ook een gesprek met hem hebben in Nederland hoe eventuele samenwerking en dus ook supervisie over onze school mogelijk zal kunnen zijn.

Als dit wat wordt kan ik me terugtrekken en misschien , als geinteresserde gepensioneerde die in Sri Lanka woont, de rol van adviseur/consultant gaan spelen die minimaal 1 maal per week op de school langs komt.

Dit alles is nog heel prematuur en ook zijn we nog met andere organisaties bezig om samenwerking te bekijken.

Als dit allemaal mag lukken dan loop ik in ieder geval niet meer het risico dat ik, wie weet, uitgezet wordt of zelfs in het gevang beland, omdat ik me niet houd aan de voorgeschreven regels die bij mijn verblijfsvergunning horen.

Philip, de weduwnaar van Lideke Wery, die bestuursvoorzitter is van de Lideke Wery Foundation in Nederland, is bij ons op bezoek geweest. Het altijd heel bijzonder om hem te ontvangen en met hem samen te spreken over wat er op school zoal gaande is. Hij heeft met alle medewerkers een gesprek gehad omdat er wat onrust was over de salarissen. Men was van mening dat er te weinig betaald wordt en dat er ongelijkheid in betaling is met de komst van de nieuwe IT leraar. Inmiddels had Tim al wat onderzoek gedaan en het lijkt er inderdaad op dat we wat onder het marktgemiddelde zitten. Dus zullen de salarissen in januari aangepast worden tot een vergelijkbaar niveau. Hopelijk is iedereen dan weer content en kunnen we vol goede moed aan het nieuwe jaar beginnen.

Als alles gaat lopen zoals we verwachten en hopen zal ons leven ook wat rustiger worden en zal er niet zoveel meer gebeuren als in de afgelopen bijna 3 jaar.

Reden om eens na te denken over het voortbestaan van de nieuwsbrief.

We willen natuurlijk graag met iedereen contact houden, maar of dit in de vorm van een nieuwsbrief moet zijn is de vraag.

Het is best een behoorlijke opgave om de nieuwsbrief te maken en voor degenen die geinteresseerd zijn hoe het verder met ons minder enerverende leventje zal gaan, is het natuurlijk altijd mogelijk om individuele contact te onderhouden.

Zeker denken we daarbij ook aan de velen die op welke wijze dan ook de school of de projecten van Care 4 Sri Lanka ondersteunen. We zullen zeker hen op de hoogte houden van de voortgang, maar met een mindere frequentie.

Wij hopen dat iedereen min of meer genoten heeft van onze verslaggeving ook al waren de brieven wel eens erg lang, (ha,ha).

Ik geef nu het stokje door aan Yvonne.

Allereerst wil ik wat vertellen over de bouw van ons huis. Het waren een paar zeer spannende laatste maanden, er is vooral heel veel mis gegaan in de afwerkende fase.
We hebben jullie al eerder geschreven over het bouwen van een muur waar een glaspui moest komen, nou, dat bleek nog maar een kleinigheid te zijn.
En we zijn nu echt aan het bij-en aankomen (de kilo’s vlogen eraf) van een zeer hectische periode.

Om wat te noemen; het gedeelte waar in de badkamer de wastafel moest komen te staan, had men een betonnen ombouw tot onder de douche gebouwd, dus moest alles weer afgebroken worden en weer aan de andere kant opgebouwd worden, ook de vloeren in de badkamers bleken het water niet af te voeren naar de putjes maar de slaapkamer in dus ook hier de vloertegels eruit, opnieuw cement storten en de vloertegels er weer opnieuw in. We hebben 2 levensgrote deuren naar de keuken en de rommelkamer maar weer 2 kleine deuren naar de badkamers (1.84m hoog), de electriciteit is ook voor ons nog steeds een puzzel, inmiddels is er al wat verbeterd maar voor buitenverlichting moesten we de schakelaars binnen gebruiken en andersom. De meeste stopcontacten zitten scheef, evenals veel balken in het plafond en raam-en deurkozijnen. De uitschuifsystemen voor de ramen; die had men zo gemaakt dat nog maar 1 stand mogelijk was terwijl er 6 gaatjes in zitten. En op m’n vraag om dat te veranderen, vraagt men; “oh, wilt u dan de ramen op meer standen openzetten”?
En het meeste schilderwerk hebben we overnieuw moeten laten doen, of door de timmerman aangebrachte beschadigingen of door het eigen slechte schilderwerk van de schilders. Men deed maar wat, hoe vaak we niet gevraagd hebben of ze dit ook in hun eigen huis zo zouden doen! Men haalt hier dan met een dikke glimlach de schouders op. We hebben dit in de meeste gevallen wel kunnen accepteren maar toen er achter elkaar zoveel mis ging, verminderde in sterke mate ons incasseringsvermogen.

Maar..... nu we er wonen en het huis voor 98% klaar is, is het een paleisje geworden.
We kunnen het eigenlijk nog steeds niet bevatten dat dit werkelijk ons huis is. Ik had het gevoel dat we in een 5* hotel zaten en weer uit moesten checken maar het is echt....we kunnen hier blijven.
De opzet was om een eenvoudig huis te bouwen met 2 slaapkamers, een woonkamer, keuken en rommelkamer, en met 1 grote wens; een ruime veranda.
We wilden alle kamers naast elkaar ivm het prachtige uitzicht op de tropische tuin en rijstvelden.
Het is inderdaad ook zo gebouwd maar het uiteindelijke resultaat is zoveel mooier als we ooit gedacht hadden. Een vriendin schreef me dat onze droom uit kwam maar dit hebben we zelfs in onze stoutste dromen nooit durven dromen.
We hopen dat de foto’s voor zichzelf spreken.
We willen jullie ook bedanken voor de vele en gevarieerde gelukwensen ivm ons nieuwe huis, het waren heuse oppeppertjes voor ons.

Het lijkt hier wel een live uitzending van Animal Planet; we zien diverse soorten kolibri’s, papegaaien, paradijsvogels, ijsvogels met hun schitterende blauwe kleur, zee-arenden (die hier in de rijstvelden ook naar kleine visjes speuren), herten, wilde zwijnen en van de week landde een pauw in onze tuin! Dan zien we nog vele andere tropische vogels waarvan we de naam niet kennen.
En niet te vergeten de apen! We zien ze hier in groepen spelen, rennen en van boom tot boom “vliegen” maar we horen ze ook ruziemaken onder luid geschreeuw.

Jullie kunnen je voorstellen dat, als we op onze veranda zitten, ogen tekort komen.
Inmiddels zijn onze 2 poezen ook gewend en hebben we een pup erbij; Droppy, ze is nl “gedropt” in onze tuin, is overwegend zo zwart als drop maar ziet er ook uit als een droppie. Inmiddels ontwikkelen haar instincten zich om een goede waakhond te worden; ze begint al ietwat grommende geluiden en een schor geblaf te produceren als ze “onraad” ruikt.

Voor het eerst een wilde pauw in de tuin gehad.

Last but not least wil ik ook schrijven over de onschatbare waarde van onze vriend Saman; ook hij was dagelijks op de bouw en hoeveel hij wel niet geregeld heeft en eigenlijk ook heeft moeten regelen omdat onze aannemer grotendeels afwezig was tijdens de bouw, hij controleerde alles; hoeveel zakken cement er gebruikt werden, de kwaliteit van het hout etc. Zonder hem zouden we er nu niet zo bij zitten, hij was onvermoeibaar. Ook hij had er soms zo genoeg van, van alle fouten en het slordige werk, dat hij het ook niet meer kon aanzien!
Maar ook Saman is heel trots (en opgelucht) met het uiteindelijke resultaat, hij sprak ook steeds over “ons” huis, zo betrokken voelde hij zich.
We zullen ook nog wat foto’s meesturen van onze “house-party”. We waren natuurlijk al zo blij dat Fabian en Erika bij ons waren (ruim 6 mnd zwanger!) maar tot onze grote verrassing kwamen ook Wil en Rob ( de jongste zuster en broer van Ron) tijdens ons feest binnenwandelen, zo van; “je gaat toch geen feestje zonder ons geven”?!
En daarna hebben we nog een gezellig weekje met hen en de kinderen doorgebracht voordat ze allevier op dezelfde dag weer naar Nederland vertrokken en wij ineens met een grote stilte geconfronteerd werden, ondanks dat nog diverse dozen lagen te wachten om uitgepakt te worden.

Doordat ik veel tijd heb moeten besteden tijdens de bouw, heb ik geen nieuwe projecten kunnen starten.
Wel heb ik, tijdens 1 van onze vele bezoeken aan Colombo om daar bouwmateriaal te kopen, een bezoek afgelegd aan de “Good Shepard Convent” waar ik een heel goed contact heb met Zuster Immaculata, die ik goed heb leren kennen toen ik, in ons eerste jaar, veelvuldig in de gevangenis moest zijn ivm het bijstaan van een Nederlands echtpaar.
Zij heeft een project in de gevangenis gestart om de peutertjes van gevangenen, tijdens bezoekuren, op te vangen, net als op een kinderdagverblijf met bedjes, spelmaterialen etc.
Ook is er een stichting opgezet om kinderen (van 11 t/m 18 jr)van ter dood veroordeelden of van langdurig gestraften, dmv een studiebeurs naar school te kunnen laten gaan. Want in de meeste gevallen valt het inkomen volkomen weg en zijn de gezinsleden afhankelijk van anderen. Dus is ook de kans groot dat de al wat oudere kinderen met school stoppen en maar op zoek gaan naar een baantje.
Het is een geweldig mooi mens, 76 jr!, en heeft nu, met hulp van Ron en zijn contacten, zelfs een computeropleiding voor gevangenen op kunnen zetten.
(voor geinteresseerden; http://www.prisonerschildren.org/).
Haar convent is sinds enkele maanden betrokken bij de hulp in de vluchtelingenkampen in het noorden van Sri Lanka waar ong. 280.000 mensen tijdelijk onderdak hebben gevonden maar waar in vele opzichten de hygiene en medische omstandigheden ontoereikend waren. De nonnen hebben een noodhospitaal gerund waar plaats was voor 1200 patienten met waterpokken maar waar op een gegeven moment 2900 patienten werden verpleegd.
Namens m’n stichting (en dus dankzij velen van jullie) hebben we een bedrag van 350 euro geschonken alsmede pakketten met kleding, naaigerei en schoolspullen.
Nog steeds is het niet mogelijk om voor particulieren daar naar toe te reizen alhoewel de strenge regels steeds meer versoepeld worden.
We krijgen wel steeds meer berichten over de enorme armoede waar de mensen hevig onder lijden, alles is daar verwoest en de mensen zijn daar zo uitgebuit door de tamiltijgers, er hebben zich daar de vreselijkste onmenselijkheden afgespeeld.

Ik hou contact met Zuster Immaculata om te zien wat we verder nog kunnen doen en heb het volste vertrouwen in de directe hulp die zij bieden!
Het is een land van uitersten, de vriendelijkheid en glimlach maar ook enorme wreedheden die mensen hier elkaar hebben aangedaan (en nog aandoen), in gelukkig veel mindere mate hebben wij ook vervelende ervaringen en zijn wij zijn recentelijk weer door de tempelmonnik uit Kosgoda telefonisch bedreigd, ook is onze buitenmuur kort geleden door afgunst(?) beklad met motorolie, heel vervelend maar het staat natuurlijk niet in verhouding tot de omstandigheden waaronder zovelen hier moeten leven.

Inmiddels heb ik ook een brief gekregen, ondertekend door 150 families hier uit de buurt en ook door de burgemeester van ons dorp en de hoofdmonnik van de tempel dichtbij ons huis, met de vraag of ik kan helpen aan de bouw van een peuterschool. Daar is momenteel hier geen enkele voorziening voor.
Volgende week ga ik enkele peuterschooltjes bezoeken om me te orienteren omtrent de kosten,mogelijkheden e.d. Het lijkt me een goede zaak om dit te kunnen realiseren, van onze overbuurman kan ik gratis een stuk grond krijgen en ik wil ook proberen zoveel mogelijk de ouders bij de bouw te betrekken. En zo mogelijk wil ik dit dan combineren met een bibliotheek, allereerst gericht op de jeugd en evt. later ook voor volwassenen, ik hou jullie op de hoogte.

Dan nog een ander verheugend bericht over Mallika, de alleenstaande moeder met 3 kinderen; jl maandag hebben we een stukje grond voor haar aangekocht en is de eerste steen gelegd en wat ben ik dan dankbaar en gelukkig met jullie hulp hierin dat we dit kunnen doen. Hopelijk kunnen jullie het filmpje openen en iets voelen van dit ontroerende moment.
We denken dat ze er eind december kunnen wonen en dan eindelijk weer een veilig thuis kunnen hebben.

Maar niet alles verloopt zoals we gehoopt hadden; Madushani, een meisje van inmiddels 14 jr die nauwelijks kon lezen en schrijven en voor wie zo ons best hebben gedaan om haar in eerste instantie prive-les te geven waardoor ze daarna weer gewoon naar school zou kunnen gaan, is ermee gestopt. Haar moeder heeft een huwelijkskandidaat gevonden (op 15-jarige leeftijd mogen ze hier met speciale toestemming al trouwen) en zag er verder geen heil in om haar te laten leren. Straks is ze, zonder al teveel inspanningen “onder de pannen” en heeft moeder weer een zorg minder.
Zo gaat het hier in de minder ontwikkelde gezinnen.

Ook wil ik jullie vertellen over de 2 jonge studenten, Sameera en Gayan, die we sinds augustus finencieel ondersteunen. Ze bedanken alle mensen in Nederland die het hen mogelijk maken om aan de universiteit te studeren. Ze moeten er heel hard voor werken want in tegenstelling tot de meeste andere studenten die uit gegoede families uit Colombo komen en die gewend zijn om dagelijks Engels te spreken, kampen zij op dit gebied met een grote achterstand. Maar hun motivatie is daarentegen enorm groot, Sameera slaapt slechts 3 uur per nacht. Hij wil zo hoog mogelijke cijfers halen om tot de 100 studenten te horen die een speciale studie mogen volgen (electronic-engineering). Voor deze populaire studie zijn maar 100 plaatsen beschikbaar.
Wat goed he, dat we ze kunnen helpen, ze beseffen als geen ander, (door hun armoedige achtergronden) dat ze alleen door te studeren hun bestaan kunnen verbeteren.

Tot zover, in grote lijnen althans, ons reilen en zeilen in Sri Lanka.

Voor al degenen die Care 4 Sri Lanka ondersteunen, blijf ik een nieuwsbrief schrijven opdat deze brug zal blijven bestaan tussen Nederland en Sri lanka!

Gewoontegetrouw wil ik afsluiten met een mooi gezegde maar deze keer zal het zijn in een ruimere opzet en hoop ik dat voor een ieder die deze nieuwsbrief leest, er iets in deze link bij zal zitten om het gevoel van hoop, vertrouwen en liefde te versterken.

http://www.findingjoymovie.com/

Lieve groeten van Ron en Yvonne.

Sri Lanka continued

Lieve Familie, Vrienden en Bekenden,

Het is weer tijd voor een nieuwsbrief uit Sri Lanka.
Er is in de relatief korte tijd weer zoveel gebeurd, dat we weer niet kunnen beloven dat het een korte brief zal worden. Overigens zijn de meningen over de lengte van de nieuwsbrief verdeeld. (ha,ha)

De resultaten van de examens van de eerste batch van dit jaar zijn nog niet allemaal bekend. In ieder geval zijn we flink geschrokken over de uitkomsten. Het geheel is ver beneden de slagingspercentages die we tot nu toe altijd hebben gehad. Na research door zowel Kate, mijzelf en de nieuwe coordinator Gemma kwamen wij tot de hoofdconclusie dat de oorzaak vooral gezocht moest worden in de aangepaste toelatings toets. Hierdoor zijn studenten in de verkeerde, te hoge niveau’s geplaatst, waardoor zij niet voldoende voorbereid waren voor de examens. Heel jammer voor vooral de studenten en ook voor ons allemaal.
We hebben na de analyse dan ook direct besloten weer terug te gaan tot de oude methode die ongetwijfeld weer zal leiden tot betere resultaten. We zitten nog wel op een uitslag van een niveau te wachten, maar City & Guilds houdt ons al weken aan het lijntje en legt de schuld daarvan helemaal bij de moedermaatschappij in Engeland.De studenten zijn daardoor natuurlijk teleurgesteld en dit draagt niet bij aan het goede imago van het instituut waaraan we de afgelopen 2 jaar zo hard gewerkt hebben.

Deze typisch Sri Lankaanse manier van werken wordt nog overtroffen door NAITA het examen instituut van de IT examens want die houden ons al 4 maanden aan de lijn met de uitslag van de examens die in december vorig jaar zijn afgenomen. We bellen elke week en het verhaal is elke keer weer hetzelfde “ Definitely" eind komende week zijn de resultaten bekend” Het is soms heel frustrerend en moeilijk mee om te gaan, want boos worden helpt zeker niet. Jullie kunnen je wel voorstellen dat de studenten die op zoek zijn naar banen hun certificaten nodig hebben om hun kans te vergroten, maar helaas we moeten ze telkens teleurstellen..

Ook het financiele jaarverslag kan nog niet gepubliceerd worden daar het rapport van KPMG nog steeds niet beschikbaar is. Het lijkt erop dat niemand wakker ligt van deze langdurige processen, want ook onze bestuursleden hier hoor je verder geen protesten uiten dat er al een half jaar lang geen vergadering is geweest.

Gelukkig gebeuren er ook nog goede dingen zoals het solar project dat door de Nederlandse overheid is goedgekeurd. Dit is extra bijzonder omdat de hulpverlening uit Nederland volledig is stop gezet ivm de onduidelijkheid over het respecteren van de mensenrechten tijdens het laatste gedeelte van de oorlog.
De eerste stappen zijn gezet. Alle materialen zijn besteld, de maten genomen en een gedeelte van het geld is binnen. Het moet binnen 3 maanden gereed zijn en we hopen maar dat dit zal gaan lukken. Vanaf dat moment zijn we niet meer afhankelijk van de stroomvoorziening en kunnen de klassen tijdens stroomstoringen gewoon doorgaan en hoeven de leraressen geen extra lessen meer te geven op zaterdag en zondag om alsnog alle stof te kunnen behandelen voordat de examens plaats vinden.

Het aantal studenten is zoals we verwacht hadden in deze periode van het jaar beperkt gebleven tot 70. Na 2 maanden moeten zij een proefexamen doen om te kunnen vaststellen of ze aangemeld kunnen worden voor het examen en dat is nu al weer gebeurd en het het ziet er veel belovend uit. Slecht een paar studenten zullen niet kunnen deelnemen aan de examens.
We hebben ook als studenten alle medewerkers van de Art School van Jos Nijenhuis. Zij volgen Engelse les om voorbereid te zijn op een praatje met toeristen die in de toekomst de Art School zullen bezoeken. Zij maken daar fantastisch mooi aardewerk dat voor de toeristen en de export bestemd zal zijn.

Deze lichting van studenten hebben een heel mooie community Activity gedaan. We zijn met een grote groep op bezoek gegaan bij een bejaardenhuis waar binnen en buiten eens flink schoon gemaakt is. Vooral de tuin was een enorme uitdaging , want het afval van maanden lag daar bij gebrek aan een vuilnisophaaldienst en het gevaar voor Dengue door muggenbeten is in Sri Lanka erg groot geworden. Steeds meer meldingen van besmetting en overlijden worden gemeld. Ook hadden zij etenswaren voor de bewoners meegenomen.De studenten hebben enorm hard gewerkt en het werd door zowel de oudjes (lekker even wat aanspraak en afleiding), alsook door de directie enorm gewaardeerd.



Even een expiriment met het plaatsen van een filmpje. Graag horen wij of dit makkelijk te openen was en of het niet te lang duurde voordat het hele filmpje bekeken kon worden.

De gratis zaterdagochtend lessen zijn zowel voor IT als Engels helemaal volgeboekt. De leraren (voormalige studenten van LWEI) doen het fantastisch goed en op die manier kweken we ook toekomstige studenten voor de doordeweekse cursussen. Helaas zal de leraar Engels ons verlaten want hij heeft een baan gevonden, dus gaan we weer op zoek naar een getalenteerde oud student die het van hem kan overnemen.

Ook is er weer een sollicitatie cursus op zaterdag georganiseerd waar een enorme opkomst van 30 studenten aangeeft dat er behoefte is aan dit soort kennis.


Dan natuurlijk het mooie nieuws van het eindelijk in bezit hebben van ons Dream Home visa waarmee we in ieder geval de komende 2 jaar in Sri Lanka mogen blijven. Het heeft toch wel weer wat voeten in de aarde gehad om deze te krijgen. Naast veel papieren ook nog veel geld en meerdere bezoeken aan de immigratie dienst in Colombo, is het dan toch gelukt. Het schijnt dat de verlenging daarvan later geen problem zal zijn, als we ons aan de door hen gestelde voorwaarden en regels houden. Gelukkig konden we deze bezoeken aan Colombo altijd goed combineren met de inkopen die we moesten doen ivm de bouw van ons huis, waarover Yvonne meer zal schrijven.

We zullen nog wel oplossingen moeten vinden hoe we aan die voorwaarden kunnen voldoen. Een van de voorwaarden is dat er geen enkele vorm van betaalde of onbetaalde arbeid in het land verricht mag worden. Dit wordt natuurlijk heel lasting voor de zaken waarmee ik me hier bezig houd. Aan de hand van in te winnen adviezen van een advocaat zal ik samen met het Nederlandse bestuur een beslissing moeten nemen hoe ik toch de werkzaamheden zal kunnen blijven verrichten voor de school zonder het risico te lopen dat ik gesnapt of verraden wordt en misschien wel uitgezet kan worden. In het slechtste geval zal ik me niet meer met de werkzaamheden van project manager en managing director kunnen bezig houden en hopelijk indien mogelijk als een adviseur nog zaken blijven behartigen. Mocht dit niet het geval zijn dan zal ik me bezig gaan houden met ondersteuning van de projecten die Yvonne doet met haar stichting Care 4 Sri Lanka.

De meest ingrijpende gebeurtenis was echter dat ik onze headmistress Kate heb moeten vragen ontslag te nemen. Al vanaf het begin heeft zij het erg moeilijk gehad door de onheuse benadering van de meeste van onze stafleden. Zij vonden Kate, zeker in vergelijking met haar voorganster Nilmini, veel te streng en lieten op de meest onaardige wijzen dit aan haar merken. Daar heb ik aandacht aan besteed door met hen te praten en ook Daniel (oud coordinator) die op bezoek was, heeft dat gedaan.
Iedereen zegde weer medewerking toe, maar dat was schijnbaar van korte duur. Uiteindelijk escaleerde de zaak doordat allen van de staf lieten weten niet meer met Kate te kunnen en willen werken en dat zij op zoek zouden gaan naar andere banen.

Nadat alles door hen op papier was gezet en Kate hen een brief had geschreven bleek toch dat Kate erg aangeslagen was door deze situatie en heb ik haar naar huis gestuurd om even wat tijd te hebben dit te verwerken. Zonder de staf te willen afvallen waren er ook best wel wat tekortkomingen bij Kate en was zij erg straf in de communicatie en het begrijpen van de kant van de ander.
Na contact met het Nederlandse bestuur en een van de leden van het Sri Lankaanse bestuur, besloten Kate te vragen ontslag te nemen. De situatie leek niet meer te hersteld te kunnen worden. Na vele tranen van alle betrokkenen heeft Kate dit geaccepteerd en zijn we nu dus weer op zoek naar een nieuwe Headmaster.
Gelukkig hebben we een heel plezierige samenwerking met KPMG en zij zullen nu het grootste gedeelte van de selectie procedure voor hun rekening nemen. Zij hebben natuurlijk veel verstand van recruiteren en doen bijv antecedenten onderzoek voordat zij besluiten kandidaten uit te nodigen en ook weten zij veel beter dan wij hoe dit alles in de Sri Lankaanse cultuur gaat.
Het zal de komende tijd zaak worden om weer te bouwen aan wederzijds vertrouwen en op zoek te gaan naar een goede samenwerking en plezier in het werk.

We zijn ook nog op zoek naar een opvolger van onze IT lerares Nayani, want zij gaat eind van het jaar trouwen en vertrekt dan met haar kersverse echtgenoot naar Singapore om daar te gaan werken en wonen. We hebben in de 2 belangrijkste zondagskranten een advertentie gehad en dat heeft geleid tot meer dan 100 reacties. Uit dit aanbod zullen we de meest geschikte kandidaten moeten vissen om hen uit te nodigen voor een interview en dan aan de hand daarvan bepalen wie de meest geschikte kandidaat is.

Dan is Anneke Bal van Project Uitzending Managers weer bij ons op bezoek geweest. Zij heeft 2 weken de school doorgelicht door alles te bekijken wat wij hier doen en aan de hand van haar bevindingen heeft ze een rapport geschreven waarmee wij ons voordeel kunnen doen op het gebied van kwaliteit verbetering. Er zullen hier een aantal projecten uit voortvloeien die behoorlijk wat van onze tijd zullen vergen in de komende maanden..

Nu ja jullie begrijpen al wel dat het hier niet saai is en dat naast alle andere uitdagingen, zoals het bouwen van ons huis , veel te doen is.

Dan nog een bericht waarmee wij enorm gelukkig zijn en waarover Yvonne meer in detail zal schrijven: We hopen in Januari 2010 OPA en OMA te worden van ons allereerste kleinkind dat verwacht wordt door Erika en Fabian.
Dit zal weer een nieuwe fase in ons leven worden waarvan we nu nog geen idee hebben hoe het zal zijn om op afstand deze rol te gaan vervullen.

Jullie zullen het niet willen geloven maar juist vandaag krijgen we 2 goede berichten. 1. Certificaten van NAITA zijn beschikbaar en het finale financiele rapport van KPMG is klaar. Zo zie je maar dat je af en toe ook wel eens positief verrast kan worden in Sri Lanka.

Draag nu de stok over aan Yvonne die hopelijk niet zo’n lang verhaal heeft als ik.

In verband met de drukte die het bouwen van een huis in Sri Lanka met zich meebrengt, kan Yvonne geen tijd vinden om aan de computer te gaan zitten en het nieuws van haar kant op de weblog te zetten.
Vandaar dat ik zal proberen kort een impressie te geven over de gebeurtenissen van de afgelopen weken.

De projecten die al enige tijd geleden zijn opgestart lopen door en vragen op dit moment gelukkig niet al te veel aandacht. De huisjes zijn gebouwd, de hulp voor de eerste levensbehoeften, zoals de contracten met lokale winkeltjes om de meest essentiele levensmiddelen te kunnen aanschaffen, de ondersteuning van zieke kinderen, en de studenten worden vervolgd.

Het is nog niet gelukt een geschikt stuk grond te vinden voor Malika om een huisje op te bouwen voor haar. De situatie in haar huidige huis (bouwval) neemt ernstige vormen aan. Het staat gedeeltelijk op instorten en directe hulp is erg noodzakelijk. Mogelijk heeft onze aannemer oog op een stuk land, maar hij is zo druk met de bouw van ons huis dat er weinig tijd over blijft om actie te ondernemen voor de aankoop. Dit zal wel niet eerder kunnen tot dat ons huis klaar is.

Wel hebben er 2 studenten zich bij ons gemeld die uit zeer arme gezinnen komen en met heel hard werken en studeren toegelaten zijn tot de universiteit. De financiele situatie thuis laat het echter niet toe dat zij dat kunnen betalen ondanks het feit dat ze een beurs krijgen. Zij worden nu door Care 4 Sri Lanka financieel ondersteund en zoals met de andere studenten zullen zij na afloop van hun studie wanneer zij een baan en inkomen hebben ook een student in vergelijkbare situatie ondersteunen.
Onderstaand de foto's van de twee jongens.

Ze hebben het afgelopen jaar heel hard gewerkt om een toelatingstest voor de universiteit te kunnen doen. Ze hadden slechts geld om ieder voor 1 vak bijlessen te volgen en gaven elkaar "bijles" voor het vak wat ze zelf hadden gevolgd. Het zijn 2 zeer serieuze studenten die inmiddels ook Engels op de Lideke Wery school hebben gevolgd. Ze zijn zeer dankbaar dat ze deze kans hebben gehad en vertelden ons dat dit een grote bijdrage is geweest om voor hun toelatingstest te slagen. Dit gebeurde nl geheel in het Engels. Dit weekend gaan we nog wat kleding voor ze kopen, op de universiteit is nl geen schooluniform meer.

Zoals al wel duidelijk gaat nu de meeste tijd zitten in het begeleiden van de bouw. Dagelijks moet je aanwezig zijn omdat er altijd wel vragen zijn en dingen mis gaan. Een van de laatste voorbeelden wat dat betreft is dat ze de betonnen onderbouw voor de wastafel in de gasten badkamer precies geplaatst hadden waar de douche zal komen. Dus weer afbreken en opnieuw op de juiste plek weer opbouwen en daardoor 1 dag vertraging in de planning van de bouw. Dan moeten allerlei andere leveranciers gebeld worden om hen te laten weten dat alles 1 dag opschuift. Verder moeten er veel inkopen gedaan worden waarvoor altijd naar Colombo gereisd moet worden omdat hier in de verre omgeving die materialen niet te koop zijn. Naast al deze activiteiten zijn we ook begonnen om al voorzichtig te gaan inpakken thuis. Eerst natuurlijk alles lekker schoon voordat het in dozen kan en daarna de kasten etc schoonmaken.

Jullie begrijpen wel dat alles bij elkaar we tijd tekort komen. We hebben aangegeven dat alles op 1 september klaar zal moeten zijn, maar houden al rekening met 15 september. We willen graag Fabian en Erika die 3 oktober komen in ons nieuwe huis verwelkomen.

Onderstaand een paar foto's van de bouw van het huis.
















Dan het enorm blije nieuws dat Erika en Fabian een baby verwachten die in januari geboren zal worden. Het zijn van die gebeurtenissen die je doen beseffen, ondanks alle communicatie mogelijkheden, dat de afstand heel groot is. Natuurlijk wil je dichtbij zijn om met elkaar toe te leven naar de komst van ons eerste kleinkind. We zullen proberen er goed mee om te gaan dat je niet overal kan bij zijn. In ieder geval komen we in januari naar Nederland. Hopelijk lukt het dat we er zijn als de kleine geboren wordt. We gaan 16 januari en de baby wordt verwacht op 13 januari. Spannend allemaal.

Om af te sluiten met een mooie spreuk, zoals Yvonne gebruikelijk is te doen, kies ik voor de gedachte van deze dag:

De eerste stap om uit het leven te halen wat je wilt,is weten wat je wilt

Groeten

Yvonne en Ron Wilke

Meer Nieuws uit Sri Lanka

Lieve Familie, Vrienden en Bekenden,

Weer tijd, na een prettige onderbreking van de dagelijkse gang van zaken, bezoek van onze jongste zoon Timo met vriendin Willemijn, om een Nieuwsbrief te maken.

Om te beginnen hebben de examens voor de studenten van de eerste batch al weer plaats gevonden. Het goede nieuws is dat alle IT studenten geslaagd zijn voor Graphic Design en ook voor Microsoft Office. Het was de eerste maal dat we de cursus gegeven hebben volgens de Microsoft IT Academy. Een geweldig resultaat met direct na afloop de mogelijkheid om certificaten uit te delen daar de examens on-line afgenomen worden en direct het resultaat bekend is.
Zoals de goede lezer uit de vorige Nieuwsbrief heeft kunnen halen, waren er nogal wat problemen te verwachten met de examens Engels van City & Guilds. Hoewel de examinator een positieve indruk had is het toch nog even 6 tot 8 weken wachten op de resultaten.We zijn benieuwd.

Na de examens vindt er altijd een activiteit voor de studenten plaats als afsluiting van de cursus. Voorheen was dat altijd een busreis met een bezoek aan een mooie waterval, een regenwoud etc. Dit was dan een busreis van minstens 4 uur heen met de hele weg zingen en drummen, een duik voor de jongens in het water, meisjes kijken alleen maar toe, en dan weer 4 uur terug naar huis in de bus met de drums en het gezang. De laatste keer was het wat tijd betreft uit de hand gelopen en kwam de groep veel te laat weer bij school, dus ongeruste en boze ouders. Dus nu niet weer, maar eens wat anders.
De studenten commissie had een prima sportdag in elkaar gezet waar allerlei activiteiten waren georganiseerd waaraan iedereen kon deelnemen. De foto’s spreken voor zich zelf.
Timo en Willemijn hebben ook fanatiek meegedaan en het was naar ieders mening een geweldige dag. Voor herhaling vatbaar?


Zoals je in Sri Lanka toch wel kunt verwachten zijn de in de vorige Nieuwbrief aangekondigde zaken als het audit rapport van ons financiele jaar 2008 door KPMG, alsook de toezegging van sponsoring van de zonnepanelen nog steeds, ondanks alle beloften en toezeggingen, niet binnen en blijft het maar een kwestie van geduld hebben, aardig blijven en blijven bellen.

We zijn inmiddels al wel zover dat ons listening lab/ bibliotheek zo goed als klaar is. We zijn maar zo brutaal geweest om er aan te beginnen zonder dat we al een toezegging hebben gekregen van het bestuur dat het extra geld beschikbaar gesteld wordt.
Het zal de studenten Engels als ook IT enorm helpen een aantal vaardigheden te kunnen oefenen. Voor Engels is het dan vooral het verstaan van de Engelse gesproken teksten en voor de IT is het vooral praktijk oefeningen kunnen doen waarvoor gedurende de lessen geen tijd is. Het is een project waar velen aan gewerkt hebben. De vriendin van Diederik, onze huidige Project Coordinator, Diederik zelf en ook Timo en Willemijn hebben allen hun inzet getoond door de boekenplanken op te hangen. Verdraaid moeilijk als je met een ijzerboor in beton gaten probeert te maken.
We zullen er een feestelijke opening van maken op 18 mei.

De afgelopen maand hebben we een bestuurslid Daniel Kohler uit Nederland op bezoek gehad. Hij is een voormalig Project Coordinator ten tijde van Kosgoda Educational Institute en zit nu voor financien in het bestuur. Hij wilde, samen met zijn vriendin, graag eens zien hoe we erbij zitten en hoe het allemaal gaat.
Gezien zijn achtergrond heft hij kritisch mee gekeken met onze financiele boekhouding en op mijn verzoek individueel met alle medewerkers een gesprekje gehad om eens te horen hoe zij het vinden gaan. Heeft zeker interessante informatie opgeleverd en ook een bijdrage geleverd aan een wat meer ontspannen atmosfeer. Op een van die dagen was het Poya (volle maan) en hebben we maar een brainstorm sessie op de hei gedaan.(in de boot op de Bentota rivier). Was naast heel nuttig ook heel aangenaam.

Overigens nu het woord boot is gevallen, jullie kennen waarschijnlijk de uitdrukking wel dat het beste wat je kunt hebben zijn vrienden met een boot in plaats van zelf een boot te hebben. Nuhebben wij sinds enige tijd een boot en lijkt dit ook wel voor ons op te gaan want we hebben inmiddels al de nodige plezier tochten met veel verschillende mensen gemaakt en er staan er nog heel wat in ons bal boekje waarvoor het ook nog zal moeten gaan plaats vinden. Gelukkig kunnen we er zelf ook van meegenieten al hebben we tot nu toe niet heel veel tijd kunnen vinden om er op de “vrije” dagen op uit te trekken. Er zijn toch altijd wel wat verplichtingen en natuurlijk vraagt de bouw van ons huis ook heel veel aandacht en tijd. Gelukkig krijgen we van tijd tot tijd ook wel eens een uitnodiging om gezellig op een cocktail party te komen. Zo hadden we dit afgelopen maand bij Hannes en Ursula, een Duits stel dat al 14 jaar in Sri Lanka woont gedurende de helft van het jaar. Dit zijn inmiddels onze vrienden geworden en we bezoeken elkaar met enige regelmaat voor koffie, thee, borrel en gezellig met elkaar eten. We zijn heel blij dat we ze kennen, want met hen hebben we heel andere gesprekken als met de Sri Lankaanse mensen die we kennen.

Ook zijn we in de weer geweest om de volgende batch gevuld te krijgen met studenten. Het is altijd al een lastige periode geweest om voldoende studenten te krijgen. De jongelui zijn in deze periode vooral bezig met de voorbereiding van hun O-level en A-level examens welke in augustus en december plaats vinden. Zij volgen vaak bijlessen en hebben naast hun school dan geen tijd meer over om ook nog een cursus te volgen. Vandaar dat de deelname vrij laag is en er ook nog veel studenten na inschrijving niet komen opdagen of in de eerste 2 weken er toch weer mee stoppen. Het is op zich niet zo erg want we willen de focus vooral leggen op kwaliteit van het onderwijs en minder op de kwantiteit. Het geeft ons ook de gelegenheid om wat meer met kwaliteitsverbetering bezig te zijn wat zich dan vast wel weer vertaald in beter onderwijs voor de volgende batch waarvan we verwachten dat die weer overvuld zal zijn.

Als start voor de nieuwe batch hebben we een teambuilding dag georganiseerd waarin alle staf leden ‘s morgens warden blootgesteld aan een training over hoe een T(otal) Q(uality) P(erson) te kunnen worden. Het was een prima presentator die ons meenam door de filisofie van Stephen Covey’s 7 Habits of highly effective people overgoten met de boeddhistische leer. Het had ons allen veel te zeggen en het zal zeker bijdragen tot een effectiever en productiever team.
Na de heerlijke lunch was het tijd voor allerlei spelletje, zowel denkspelletjes als fysiek actieve spelletjes. De foto’s spreken voor zich.
Het was een zeer geslaagde dag en we zullen het geleerde warm houden door 1 maal per maand er met elkaar over te spreken tijdens de staff meeting.

Diederik, de project coordinator gaat ons al weer binnen 2 weken verlaten. In zijn plaats is Gemma aangekomen, die na een van de eerste maaltijden al direct ziek is geworden. Ook al had ze de pech dat haar bagage niet is meegekomen en nu inmiddels 3 dagen later nog niet in Sri Lanka is. Diederik heeft een heel goede bijdrage geleverd aan de school. Wel is hij tussentijds naar Nederland terug gemoeten omdat zijn opa was overleden. Bovendien had zijn vader een ernstige hersenbloeding gehad welke nu achteraf gezien nog goed heeft uitgepakt want hij kan weer lopen, praten etc. Dit liet zich in eerste instantie veel ernstiger aanzien. Zijn vader wilde niet dat Diederik hiervoor terug kwam, maar was wel heel blij dat hij er toch was ivm zijn opa.

Dan is het ook weer Vesak geweest de dagen waarop de geboorte,de verlichting en het overlijden van Boeddha wordt herdacht. Het is het belangrijkste feest in Sri Lanka gepaard gaand met veel rituelen bij de tempels. De meeste huizen en bedrijven hebben prachtige lampionnen hangen welke ‘s avonds uitbundig de huizen verlichten. Dit feest is een klein beetje aan ons voorbij gegaan omdat dat ook de dagen waren dat we Timo en Willemijn weer terug brachten naar het vliegveld. Na een heerlijke periode met elkaar en de kennis dat we elkaar minstens ruim 1 jaar niet meer zullen treffen, waren dit best moeilijke dagen en het gevoel van gemis is dan altijd weer een tijd overheersend aanwezig.

En nog iets heel bijzonders is ons overkomen, want mijn broer Louis had een werk in Sri Lanka en hij had wat tijd zodat we elkaar konden ontmoeten. Helaas was de tijd te kort dat hij naar ons kon komen zodat hij kon zien waar we wonen en gaan wonen en waar we allemaal mee bezig zijn. Het was een heel leuke ontmoeting en we hebben uitgebreid met elkaar kunnen bijpraten. Bovendien had hij nog wat afspraken geregeld met de directie van de fabriek waar hij het werk had en met de manager van het hotel, zodat wij hen konden vertellen wat wij hier doen en Sri Lanka en of er gemeenschappelijke interessen waren. Nu kenden wij de Nederlandse mananger al van de Agio fabriek en hebben we verder met hem afgesproken dat ze bij ons op school op bezoek komen en met hen op bezoek gaan bij hun school een paar dorpen verderop. Misschien dat er in de toekomst wel samengewerkt kan worden.

Nu dat was het wel weer zo’n beetje over de afgelopen tijd.

O ja nog even een oproep aan een ieder.
Ons success met de school trekt veel studenten en hoe meer studenten hoe meer kosten we hebben. Met andere woorden ons success is ook een valkuil.
We hebben dringend behoefte aan een extra sponsor die de scholarships voor de echt arme studenten zou willen helpen bekostigen.
De kosten per batch bedragen zo’n 1000 Euro.
Als er onder jullie zijn die mogelijk in hun network mensen kennen die een bijdrage aan de school zouden willen leveren, dan zijn wij natuurlijk zeer geinteresseerd.
HOORT ZEGT HET VOORT

Net na het maken van deze Nieuwsbrief is de oorlogs situatie in Sri Lanka enorm gewijzigd. Er is geen oorlog meer en er vallen dus gelukkig geen doden meer.
Het is met gemengde gevoelens dat wij kijken naar deze situatie, want er is natuurlijk naast het oorlogsleed nog veel meer aan de hand. De bevolking wordt nog steeds onderdrukt. Er is bijv. geen persvrijheid, er is nog een lange lijst met vermiste personen, de corruptie viert hoogtij en de president geeft aan zijn familieleden en vrienden alle belangrijke banen, zonder de juiste procedure hiervoor te volgen. Ondanks dat er sprake is van een democratisch gekozen regering is hier nog heel veel mis en zal het nog generaties duren voordat er sprake zal zijn van een echte democratie.

De verdere gebeurtenissen worden door Yvonne geschreven, dus mede door mijn schuld wordt het weer een lange Nieuwsbrief, die hopelijk toch nog wel veel leesplezier op zal leveren.

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

En allereerst wil ik ook nog even noemen dat er gelukkig, zoals Ron al schreef, een eind is gekomen aan de oorlog tussen het regeringsleger van Sri Lanka en de terroristengroep deTamiltijgers, die 26 jaar hebben gestreden voor een onafhankelijke staat voor alle Tamilmensen.

Afgelopen woensdag, 20 mei, is nu officiele vrijheidsdag en dat is hier op zeer uitbundige wijze gevierd.
Eigenlijk begon het al op jl maandag toen bekend werd dat de Tamilstrijders zich massaal overgaven. Wij hebben het nieuws met gemengde gevoelens gevolgd, enerszijds blij omdat die rotoorlog nu eindelijk is afgelopen maar anderszijds zijn er zoveel jonge mensen, die door de tijgers geronseld werden, gesneuveld en heeft de bevolking jarenlang enorm geleden.
Waar wij wonen was eigenlijk weinig te merken van de oorlog, alleen als we naar Colombo moesten, kregen we te maken met zeer strenge veiligheidsmaatregelen en werden we zeker de laatste maanden veel gecontroleerd op identiteitsbewijzen.
De bewoners in Colombo kregen te maken met urenlange afsluitingen van wegen (als een minister op pad ging van de ene naar de andere plek bijv.). Wij hebben het ook meegemaakt dat we zelfs een keer niet meer op straat mochten lopen maar gedwongen werden om een half uur achter een ijzeren hek van een bedrijf te wachten.
Tijdens die momenten besef je dat zich hier een oorlog afspeelt maar we dachten ook dan altijd aan de vele mensen die onder zeer zware omstandigheden het gebied van de tijgers probeerden te ontvluchten.
Kunnen we spreken van een (over)winnaar in deze? Wij weten het niet, nogmaals denkende aan het vele verdriet in duizenden gezinnen waar een leven te betreuren is.
Wel denken we dat het een juiste beslissing is geweest om de tijgers te dwingen tot overgave (behalve de leiders, die zijn neergeschoten) omdat na elk bestand in de achterliggende jaren dit werd verbroken door de tijgers die dan met hernieuwde kracht zelfmoordaanslagen uitvoerden. Ook werd steeds duidelijker dan de Tamilezen het vertrouwen in hun leider verloren door z’n zeer harde opstelling.
Deze leider heeft het zelfmoordcommando uitgevonden wat later in de wereld door andere terroristische groeperingen is overgenomen, (Rajiv Ghandi is toentertijd vermoord door een Tamilvrouw die zichzelf opblies), hij heeft met veel geld uit het buitenland, als enige terroristenbeweging een zee- en luchtmacht opgebouwd met alle soorten van vernietiging als gevolg.

We kijken nu naar de toekomst en hopen dat de beloften, die nu worden uitgesproken, doorgang zullen vinden maar dat vooral de Tamilmensen in alle opzichten weer een goed en veilig bestaan kunnen leiden, met gelijke kansen voor alle mensen in Sri Lanka.
Namens m’n stichting ben ik in contact met een non-profit organisatie om te kijken naar mogelijkheden om bijv.voor schoolmeubilair te zorgen of een aantal sanitaire voorzieningen te kunnen laten bouwen.

Namens Jos Nijenhuis hebben we ook weer op feestelijke wijze een huis kunnen openen voor een familie die we al ruim 1 ½ jaar kennen en die met 4 kinderen in een bijeengeraapt hutje van sloophout en plastic woonden. Prachtig om de enorme blijheid en dankbaarheid te zien. En we hopen zo dat het ook voor de kinderen een stimulans is om hun school af te maken en zelfs door te leren.(nu kunnen ze gelukkig hun huiswerk maken bij electrisch licht ipv een olielamp). Dit zijn ook voor ons de mooiste momenten van ons leven en werken hier.
De vader van dit gezin is goudsmid van beroep maar er is geen werk, nu verhuurt hij zich als arbeider als er ergens een klus gedaan moet worden, we zien hem nu regelmatig met de bouw van ons huis waar hij stenen aangeeft en kruiwagens met cement rondrijdt. Dan verdient hij weer gelukkig.

We hebben 3 fijne weken met Timo en Willemijn gehad, veel uitstapjes en zelfs nog een rondreis van een week gemaakt, met als hoogtepunten toch wel de safaritrip in een wildpark, een treinreis door bergachtig binnenland, dwars door de theeplantages, wildwater-raften, een drankje gedronken in een hotel op 1 van de mooiste plekken van Sri Lanka en ter afsluiting de receptie van de ambassade tgv Koninginnendag, waar helaas een donkere sluier over viel door die afschuwelijke gebeurtenis.
Helaas kwam ook het moment van afscheid nemen, het viel ons allevier niet mee omdat het vermoedelijk een lange tijd zal duren voordat we elkaar weer kunnen zien.
Lang leve skype en de webcam! Voor ons een ‘lifeline” met familie en vrienden.




We voelden ons soms wel vaak aan het einde van de dag zoals de onze poes dit uitbeeldt

Vorige keer schreef ik over Mallika, dat we een stuk grond voor haar zoeken waar we een huisje en evt. een gebouwtje voor een bibliotheek neer kunnen zetten. We hadden een mooi stuk grond maar het bleek dat er niet 1 maar 3 grondeigenaren waren waardoor de aankoopprijs te hoog werd. En nu valt het niet mee om een goedkoop stukje grond te vinden, maar we geven de moed niet op; ik weet zeker dat er ergens een geschikt stukje grond voor ons ligt.

We hebben wel inmiddels al contact gehad met een ons bekende Srilankaan, die ook als vrijwilliger betrokken is bij een Zwitserse stichting. Er is een kleuterschool, er zijn Engelse cursussen door vrijwilligers uit Groot-Brittannie gegeven en een schitterende bibliotheek, waar inmiddels meer dan 10.000 boeken uitgeleend kunnen worden. Een prachtig project, gesteund door grote financiele steun uit Zwitserland, inmiddels werken er 7 betaalde werknemers wat natuurlijk schitterend is.
“Onze” bieb wordt veel kleiner van opzet maar je weet natuurlijk nooit hoe het uit kan groeien. Maar eerst maar eens zorgen dat we een geschikt en betaalbaar stuk grond kunnen vinden.

We zijn ook nog uitgenodigd op een bruiloft . Heel bijzonder om mee te maken met totaal andere rituelen dan wij gewend zijn. Onderstaand een imprssie. Zo langzamerhand raken we steeds meer ingeburgerd in de lolake gemeenschap en hebben we bij uitzondering de uitnodiging geaccepteerd. Als we dat zouden doen op alle uitnodigingen dan blijft er, vooral ook in de weekeinden, bijna geen tijd meer over om nog wat voor ons zelf te kunnen doen.

Hirushi, het jongetje met de hazenlip, is 15 mei 1 jaar geworden en dat hebben we gevierd! Hij wordt eind augustus weer geopereerd en dan wordt z’n gehemelte gesloten. Jullie kunnen vast op de foto’s zien hoe blij dit gezin is met alle hulp namens Care 4 Sri Lanka, ze willen ons altijd maar verwennen met eten e.d. hartverwarmend!

En dan de vorderingen van ons huis!
De muren zijn nu gemetseld tot de goede hoogte. (het hoogste punt is 6 m, dan kan de warmte goed omhoog stijgen). Er kan nu met het dak begonnen worden maar...... dat gaat niet zomaar. Daarvoor moesten we eerst weer naar de astroloog om de juiste dag en tijd te laten bepalen. Het dak is (natuurlijk) heel belangrijk en daar kun je dus niet maar zo mee beginnen, donderdag 28 mei om 09.58 zal de eerste balk voor het dak bevestigd worden.
Inmiddels is de watertoren zo goed als klaar, het wordt alleen nog van binnen betegeld. We hebben een heel zuivere waterbron en later wordt het water opgepompt tot in het reservoir en komt het vervolgens door leidingen in ons huis en het is van zo’n goede kwaliteit dat we het ook kunnen drinken dus dan hoeven we geen water meer te kopen.
Ook de carport met de aangebouwde schuur is klaar, dus alle aandacht kan nu besteed worden aan het afbouwen van het huis.
Het is een zeer imposant geheel en door onze veranda (van 5x21m) hebben we een groot woonopp. Het ligt in de bedoeling dat we vooral op de veranda zullen leven, daar komt dus ook de eet-en zithoek te staan.
Als we staan te kijken kunnen we het ons (nog steeds) niet voorstellen dat we daar zullen wonen, het is er zo mooi en rustig. Voor ons voelt het als een paradijs.
Het contact met de architect, Saman, onze aannemer (Weera, de huidige huurbaas en buurman) en ook met de bouwvakkers verloopt erg goed. Iedereen is heel enthousiast en op wat kleinigheidjes na loopt het volgens plan. Maar we moeten er wel bovenop blijven zitten anders wordt er ineens gemetseld waar we een glazen wand gepland hebben of wordt het raam in de keuken zo hoog geplaatst dat je zowat op je tenen moet staan om naar buiten te kunnen kijken! Gelukkig was ik er net op dat moment en kon het makkelijk afgebroken worden.
We gaan ons nu meer richten op de kleuren van wanden en vloeren, evenals het materiaal wat we daarvoor willen.
We houden jullie op de hoogte.

Voor de dierenliefhebbers nog even wat foto's van onze toekomstige waakhond die nu nog bij Saman logeert. Ivm het wennen aan poezen, of juist dat de poezen kunnen wennen aan een hond, komt hij af en toe een paar uutjes logeren.

We wensen jullie allen een mooie, warme zomertijd
en met als toevoeging een citaat van Boeddha;

“ Ga verder op je reis, voor het nut van velen,
uit medeleven met de wereld, voor het welzijn van de mensheid”

Dit was dan weer onze nieuwsbrief, veel leesplezier met onze hartelijke groeten,

Ron & Yvonne