Vervolg op hoofdstuk 7

Lieve Familie, Vrienden en Bekenden,

Een kort verslag van de gebeurtenissen van afgelopen week.

Maandag kwam een sollicitant voor de finctie van IT Teacher/Headmaster een proefles geven.
Dit vonden wij een goede manier om te kunnen beoordelen of de kandidaat voldoende vaardigheden bezit om goed les te kunnen geven.
Na 2 uur hem te hebben geobserveerd waren er wel voldoende vraagtekens over zijn manier van aanpak vabn lesgeven.
Eenrichting verkeer, zonder interactie met de studenten, een laag tempo van door de stof heen lopen en sommige onderdelen niet goed uitleggen gaven ons toch de nodige twijfels.
In de nabespreking met het team kwam de vraag naar voren of het in de cultuur van Sri Lanka niet de gewoonte is om weinig of geen interactie te hebben met de studenten.
Dus besloten nog meer kandidaten te benaderen voor proeflessen om een eerlijk oordeel over hem te kunnen geven.

Dinsdag op bezoek bij de Kamer van Koophandel waar wij een gesprek hadden met de president over mogelijke samenwerking met hen om op die wijze een betere mogelijkheid te hebben om met hun hulp visa te verkrijgen. Het belangrijkste wat daaruit naar voren kwam was dat wij zo spoedig mogelijk geregistreerd moeten worden als instituut om enige rechtsgeldigheid te hebben in Sri Lanka.
Zij verwezen ons naar een advaocaat die zij in het verleden ook hebben gebruikt voor leasecontract maken voor tempelgrond, waarin wij ook al geinteresseerd zijn.
Yvonne was ook mee en heeft zich prima weten te vermaken met een lekkere cappucino en een lokale krant.
Na een heerlijke lunch nog even naar een winkelcentrum geweest waar we nog wat kleding hebben gekocht om daarna naar de advocaat te gaan voor het eerste gesprek.
Onze verwachtingen van deze advocaat zijn, na afloop van het gesprek, erg hoog. Hij lijkt een bijzondere expertise te hebben op het gebied van leasecontracten en kan goed onze registratie begeleiden.
Aan het eind van de dag met de stoptrein retour naar huis waar wij om 20.00 uur vermoeid, maar voldaan aankomen.

Woensdag begint met een forse tegenvaller. Er is in de badkamer waar wij alle dozen met kleding voorlopig hebben opgeslagen, een kraan afgebroken te zijn waardoor veel dozen drijfnat zijn geworden. Eerst maar alles uit de badkamer gehaald en Yvonne aan het werk gegaan om alles uit te pakken en in de zon proberen droog te krijgen. Dit was niet voorzien in de planning om voordat Fabian en Erika komen het hele huis klaar en schoon te hebben. Bovendien is Yvonne ook nog aan het herstellen van de ooginfectie die gestaag maar langzaam minder wordt.
Zelf had ik een gesprek op school met de president van de studentenvereniging waarmee ik na het ontslag van de hoofdmeester 2 flinke aanvaringen heb gehad.
Hij bleek volledig te zijn bijgedraaid, waarschijnlijk na een gesprek met Chief Monk, en beloofde mij en de school alle steun te willen verlenen. Dus afgesproken een vergadering te beleggen met alle leden van het bestuur van de vereniging.

Donderdag is Yvonne naast het schoonmaken van het huis nog weer bezig geweest met de kleding te drogen en dus ook direkt maar te sorteren op maat, dikte etc.
Voor de school was het uitbetalen van de salarissen, dus dat betekent dat ik eerst naar de bank in een paar plaatsen verderop moet om geld op te halen.
Verder voorbereidingen gedaan voor de sollicitatie gesprekken van volgende week.

Vrijdag de laatste dag voor de komst van de kinderen. Samen de laatste dingen in huis gedaan en aan het eind van de ochtend zag het eruit als een paleis.
Gelukkig nog tijd over om even lekker aan het strand te liggen en in de zee te zwemmen.
Als jullie soms denken dat de kinderen de eerste visite is die bij ons komt dan hebben jullie het mis.
Onze Sri Lankaanse “vrienden en bekenden” komen zonder enige vooraankondiging gewoon op elk moment van de dag en avond aan je deur om even te praten en te zien of de werkzaamheden vorderen. Onze vorige huisbazin is al 3 maal geweest en brengt elke keer een complete maaltijd voor ons mee. Dus echt opschieten zit er niet altijd in.

Zaterdag D-day. Om 03.00 uur uit bed om snel klaar te maken voor de trip naar het vliegveld. Fabian had per SMS laten weten dat ze op tijd waren vertrokken en dat ze om 06.45 zouden aankomen.Gelukkig hadden wij via onze steun en toeverlaat hier, Saman een bus met chauffeur die ons die dag ter beschikking stond.
Precies op tijd geland en al vrij snel elkaar kunnen begroeten.
Vreemd om je kinderen in je “nieuwe woonland” te ontmoeten. Zij waren natuurlijk ook erg benieuwd naar ons en waar wij wonen etc.
Dus gauw naar huis en even lekker opknappen en aan de koffie. Ze hebben een koffer vol spullen voor ons meegenomen. Pindakaas, jam koffie etc maar ook een nieuwe printplaat voor de wasmachine.
’s Middags lekker over het strand naar een hotel gewandeld om te lunchen.
Eind van de dag de monteur voor de wasmachine die tot de ontdekking kwam dat het dus niet de printplaat is.
Hopelijk komt er nog wel een oplossing anders zit er niets anders op dan een nieuwe kopen.

Zondag hadden wij al een afspraak staan om naar een auto te gaan kijken in Colombo. Dus met een hele delegatie van Sl vrienden en de kinderen weer met de bus met chauffeur naar Colombo.
De meisjes bij een winkelcentrum afgezet en alle mannen inclusief Fabian langs allerlei autoverkopers op zoek naar de beste deal van de dag.
Na met elkaar te hebben gelunchd en al 6 garages afgeweest te zijn, viel het oog op een mooie Honda HRV.
Zag er goed uit en na onderhandelingen werden wij het ook eens over de prijs.
Morgen wordt hij naar Kosgoda gebracht en moet er afgerekend worden.
De meisjes weer opgepikt en terug naar huis. Een eenvoudige broodmaaltijd en op tijd naar bed.
Fabian en Erika werden nog opgehaald om bij de schildpadden op het strand te komen kijken en kwamen later op de avond weer thuis. Zelf was ik al in bed gedoken en Yvonne had op ze gewacht. Ze waren enorm onder de indruk en hadden mooie foto’s gemaakt.

Tot zover weer het verslag. De komende week gaan wij een paar dagen met de kinderen op stap en dat kunnen jullie hopelijk weer de volgende maal lezen.

Ondanks dat we veel details al weglaten lukt het nog steeds niet op 1 A4 een week te kunnen weergeven.
Wij blijven ons best doen.

Liefs van ons allen.