Lieve Familie, vrienden en bekenden
De afgelopen week is er enorm veel gebeurd. Wij zullen proberen het chronologisch weer te geven zodat de loop van het geheel logisch blijft.
Zaterdag hebben wij samen met Jos Nijenhuis, die een paar dagen in Sri Lanka was, de gezinnen bezocht die Yvonne heefft geselecteerd om in aanmerking te komen voor een nieuw huis. Het was weer schokkend om te zien hoe sommige van deze gezinnen leven. Het is niet alleen een gebrek aan een fatsoenlijke woning, maar ook gebrek aan inkomen en vaak ook door de slechte hygienische omstandigheden veel ziekte.
Gelukkig kunnen er voor 4 mensen direkt huizen gebouwd gaan worden, worden er 2 gezinnen in afwachting van een huis een huurhuis aangeboden en komen 6 families in aanmerking voor toekomstige huizen in een dorp dat Jos met zijn foundation gaat bouwen.
De website is daarvan nog niet helemaal klaar, maar blijf de komende weken kijken op http://www.orangeangel.nl/
Al snel ging de ronde in het dorp dat wij op pad waren en Kassapa de tweede monnik verscheen met papieren over “arme” families waarvoor volgens de monniken een huis gebouwd moet worden. Nu heeft Jos hiermee toch wat minder goede ervaringen ion het verleden en is hij niet langer geinteresseerd om met hen samen te werken.
Met Kassapa afgesproken dat wij zondag om 18.00 uur wel langs wilden komen bij CM om zijn standpunt duidelijk te maken.
’s Avonds hadden wij een groot feest met de ambassadeur van Nederland en het was naast heel lekker, wijn, haring, hemaworst, bitterballen en nog veel meer, ook erg gezellig. Wij hebben met een aantal weer even de banden kunnen aanhalen en zelf nog wat kunnen bereiken voor de 2 jongens van het spoorweggezin. Johan Cremers, directeur van een grote sigarenfabriek(Agio) heeft na de tsunami een prachtig opleidingsinstituut laten bouwen waar wij al een keer op bezoek zijn geweest. Daar wordt voor jongens de mogelijkheid geboden een vak, zoals loodgieter, timmerman, electricien etc te leren. De opleiding duurt 15 maanden en is intern in een dorp 20 kilometer bij ons vandaan, met 6 maanden stage en betaling van Rps 1000 per maand. Yvonne vroeg, een beetje brutaal, of er nog plaats was voor 2 jonge jongens uit Kosgoda die nu geen werk hebben en nauwelijks geschoold zijn. Geen probleem zij kunnen starten in juli als zij dat willen.
Wij zijn bij vrienden blijven slapen in Colombo en werden verrast met een uitgebreid ontbijt om daarna weer af te reizen richting huis om besprekingen te hebben met Jos en een aantal zakenrelaties ivm de plannen voor de bouw van het dorp. Ook op pad geweest om een aantal stukken land te bekijken ivm de bouw van het dorp, waar overigens mogelijk ook een nieuwe school gebouwd kan worden.
Om 18.00 uur op audientie bij CM waar Jos duidelijk te verstaan heeft gegeven waarom hij heeft besloten niet meer samen te werken met de monniken en dat de plannen zoals deze er lagen geen doorgang zullen vinden. ’s Avonds nog korte bespreking gehad met een aannemer ivm de te bouwen huizen voor de gezinnen en toen naar moe, maar zeer voldaan naar huis en naar bed.
Wij hadden natuurlijk wel rekening gehouden met een reactie van CM op de gebeurtenissen van de avond ervoor. Nu dat klopte, want hij wil nergens meer in meewerken en een uit allerlei vervelende bedreigingen waardoor het personeel ook bang werd waardoor ik besloten heb de Dutch Board te benaderen en hen op de hoogte heb gebracht van de ontwikkelingen. Zij hebben de volgende dag een teleconference gehad en kwamen tot dezelfde conclusie als wij namelijk: Zo kan het niet langer, ga voorbereiden op een vertrek op termijn. Ook besloten wij om alle bijzondere activiteiten, zoals vergadering met de Local Board, Open dag en viering 1 jarig bestaan van de school, te annuleren waardoor de zaak echt op scherp werd gezet.
In de loop van de week verslechterde de situatie door verdere bedreigingen van CM en stuurde hij zelfs studenten die kwamen inschrijven voor de nieuwe lichting weg, dus hebben wij een voorstel gedaan aan DB om niet langer te wachten met vertrekken maar dit zo spoedig mogelijk in gang te zetten. Hierover hebben zij weer overleg gehad en zij steunen het voorstel wat betekent dat wij binnen 2 weken op een andere locatie zullen zitten.
Gelukkig had ik met behulp van onze steun en toeverlaat hier Saman al een pand op het oog 3 kiolometer buiten Kosgoda, waar wij direct zijn gaan kijken. De eigenaar, die gelukkig lid is van Lions, wil ons helpen om uit deze moeilijke positie te kunnen komen en de tsunami jeugd te willen steunen, wil zijn pand, een hoofdgebouw met 6 appartementen aan ons tegen een redelijk bedrag verhuren.
Na veel overleg ook met de staf van de school definitief besloten dit te accepteren en de start van de nieuwe lichting uit te stellen tot wij klaar zijn in het nieuwe pand.
Foto’s volgen nog.
Gisteren alles met de eigenaar van het pand afgesproken en vandaag naar de advocaat om contract op te laten maken.
Het is verbazend dat ondanks alle tegenwerking die wij hebben gehad van CM wij toch nog 32 inschrijvingen hebben voor de nieuwe batch. Dit laat zien dat de bevolking achter ons staat en CM niet onbeperkt invloed heeft in het dorp.
Maandagochtend samen met de nieuwe Headmaster op bezoek bij CM om hem op een elegante oplossing van onze problemen te kunnen aanbieden.
Wij zijn zeer benieuwd naar zijn reactie en deze zal ook weer bepalen hoe wij verder de zaken zullen afhandelen.
Weer veel meegemaakt en wij houden jullie op de hoogte van de verdere ontwikkelingen.
Ik zet dit nu in het bovenstaande bericht op school tijdens de zaterdagochtend les voor de kleinere kinderen, omdat ik het niet verantwoord vind, na wat er allemaal is gebeurd de afgelopen week, onze nieuwe lerares engels alleen in het gebouw aanwezig te laten zijn.
Groeten,
Yvonne & Ron
vrijdag, mei 11, 2007
zondag, mei 06, 2007
De vakantie voorbij en al weer 2 weken aan de gang
Lieve Familie, Vrienden en Bekenden,
Onderstaand de belevenissen van de afgelopen 2 weken.
Nadat wij een heerlijke week vakantie achter de rug hadden begon het werken op school met het vastleggen van de twee nieuwe medewerkers. Dus contracten opmaken, voorstellen aan CM en zorgen dat hun werkplek in orde is. Gelukkig bleek CM zijn goedkeuring te willen geven aan de nieuwe lerares Engels, Nilouka en de leraar IT, Ranjen. De laatste zal nadat hij heeft aangetoond tot tevredenheid zijn werkzaamheden als IT leraar te kunnen doen, opgeleid worden tot de nieuwe Headmaster. Het zal zeker kunnen betekenen dat er wat minder door mijzelf gedaan kan worden en er meer tijd beschikbaar zal komen om andere leuke dingen te doen.
De komende dagen hebben wij hard nodig om de voorbereidingen te doen voor het vullen van de tweede lichting nieuwe studenten, de open dag die gepland staat op 10 mei ’s morgens en de viering van het eenjarige bestaan van de school op dezelfde dag ’s middags.
Op de tweede dag van de aanwezigheid van de nieuwe HM deed in een gesprek met CM, Thanuja, de HM en mijzelf, CM zijn beklag over de school en dat er heel veel zaken niet naar zijn tevredenheid gaan. Hij zei dat hij niet langer de school wil steunen en niet bij de eerdergenoemde dagen aanwezig wilde zijn. Na lang aandringen door de lokale staf, liet hij weten erover na te zullen denken. Vanaf dat moment ging alles bergafwaarts in de relatie met CM. Niets werd meer goedgekeurd, er werd niet meer met mij gesproken of naar mij gekeken.
Het dieptepunt werd bereikt.
Geprobeerd om via een van de local board leden weer in gesprek te komen met CM, maar ook hij liet mij tot tweemaal toe voor niets wachten terwijl wij afspraken hadden gemaakt voor een gesprek. Na voor de derde maal bij hem thuis langs te zijn gegaan om weer een nieuwe afspraak te maken lukte het op zondagochtend 10.00 uur.
CM zat alleen maar boos voor zich uit te staren en mompelde zo nu en dan wat als de heer De Silva het gesprek weer vertaalde. Na een bijna 2 uur durend gesprek was de uitkomst dat ik op 8 mei tijdens de local board meeting op al mijn vragen antwoord zou krijgen.
De vragen betreffen de organisatie van de open dag en het eenjarige bestaan, de leaseovereenkomst en de ondertekening van een brief aan het hoofd van de immigratiedienst met het verzoek voor visa voor 12 maanden voor ons.
Nu ja er zit niets anders op dan afwachten wat de uitkomsten op 8 mei zullen zijn. Zo verder gaan kan echt niet meer, want zo belemmert CM de normale gang van zaken op de school en zet hij mij en ook Yvonne in een slecht daglicht naar de bevolking, de studenten en de staf.
Voor deze bespreking zaterdag ochtend vroeg eerst nog de nieuwe stagiaire, Marije, van het vliegveld gehaald. Het ging weer met eigen vervoer, dus weer reuze spannend. Helaas ivm allerlei dreigende acties van de Tijgers werden er roadblocks opgeworpen in Colombo. Elk voertuig wordt dan 1 voor 1 op inhoud gecontroleerd. Dus lange files. In totaal zijn wij 8 uur onderweg geweest om tweemaal de afstand van 90 kilometer naar het vliegveld en weer terug af te leggen. Gelukkig stond er bij aankomst op school een heerlijke lunch voor ons klaar.
Marije in ons oude huisje ondergebracht en ’s avonds met elkaar bij Susantha’s gegeten.
Daarna uitgeput naar bed om vervolgens een groot deel van de nacht wakker gehouden te worden door de hond van de buurman die niets anders doet dan blaffen en janken.
Dit overigens al verschillende malen met onze landlord en de buren besproken tot nu toe met slechts zeer tijdelijk succes.
Maandag naar Colombo, met de trein gegaan, ivm afspraak bij certificatiebureau dat de examens Engels regelt en de jaarlijkse receptie van Koninginnedag in een prachtig koloniaal hotel. Zoals jullie misschien weten ben ik niet zo koningsgezind, maar een keer iets terugkrijgen van de betaalde belasting laten wij niet aan ons neus voorbij gaan. Dus heerlijk, haring, kazen en bitterballen gegeten en weer een aantal bekenden ontmoet.
Dinsdag en woensdag Vesak gevierd. Zoals je op de foto kunt zien wordt de kerstversiering hier meerdere malen per jaar uit de doos gehaald.
De viering van Vesalk is ivm de geboorte, de verlichting en het overlijden van Lord Buddha. Veel ceremonieel in de tempels, versiering van de huizen en veel uitdelen van eten aan de arme mensen.Wij hebben in Alutghama op dinsdagavond een tempel bezocht, prachtig versierd met honderden meters verlichting en vlaggetjes en waar we deelnamen aan de ceremonie.
Op woensdagavond waren we uitgenodigd door een bekende in Kosgoda, die ook voor een zeer indrukwekkende ceremonie had gezorgd. Zijn hele tuin was versierd èn verlicht met duizenden lichtjes, er waren Kandy-dansers, die ook muziek speelden en de monniken bij de tempel ophaalden. De (snel)weg was inmiddels afgesloten en toen de processie aan kwam lopen, werd er ook nog veel vuurwerk afgestoken. De monniken begaven zich in het huis en gingen daar in gebed (mbv een geluidsinstallatie). Na ruim een uur zijn we naar huis gegaan; het was inmiddels 22.30u, weer een interessante ervaring rijker.
Op aanraden van de president van de studenten vereniging ook op bezoek geweest bij CM met een fruitmand, schriften en pennen voor de kleine monniken en een envelop met inhoud voor de tempel. Dit alles ook ivm het gunstig stemmen van CM.
Het lijkt te werken want na die dag is opeens alles weer goed. Hij wil zijn medewerking geven aan het rondrijden van een tuktuk met geluidsversterking om aan te kondigen dat er weer ingeschreven kan worden en dat er een open dag zal zijn. Erder had hij dat nog verboden. Hij lacht en knikt weer naar mij alsof er niets aan de hand zou zijn. Nu hebben wij dat al meerdere malen meegemaakt en houden wij ook weer rekening dat het zomaar weer kan omslaan.
Vooruitlopend kunnen wij jullie al laten weten dat er zaterdag 5 mei een groot feest door de ambassadeur is georganiseerd, waarvoor ook wij weer zijn uitgenodigd. Die avond zullen wij bij Sri Lankaanse vrienden blijven slapen en reizen dan weer in de loop van de zondag terug.
Als daarover nog interessante mededelingen gedaan kunnen worden dan zullen wij dat in de volgende update weer melden.
Verder is Yvonne druk bezig om alle eigendomspapieren, van de mensen die in aanmerking komen voor een nieuw of af te bouwen huis, te regelen ivm het komende bezoek van Jos. Hopelijk kan er, zeker voor een 7-tal gezinnen, een leefbaar onderkomen worden gebouwd.
Groeten vanuit een zeer regenachtig Sri Lanka (in 24 uur 120 mm regen) met zware windstoten en 36 (!) uur stroomstoring door ernstige beschadigingen aan het electriciteitsnet, dus we hebben een benauwde nacht achter de rug vanwege de nietwerkende ventilator, maar we denken ook meteen aan al die gezinnen waarvan we weten dat ze bij familie of bekenden in huis op de grond (moeten) slapen doordat tijdens deze zeer zware tropische regenbuien in hun “huis” de lekkages niet te tellen en niet op te vangen zijn.
Yvonne & Ron
Onderstaand de belevenissen van de afgelopen 2 weken.
Nadat wij een heerlijke week vakantie achter de rug hadden begon het werken op school met het vastleggen van de twee nieuwe medewerkers. Dus contracten opmaken, voorstellen aan CM en zorgen dat hun werkplek in orde is. Gelukkig bleek CM zijn goedkeuring te willen geven aan de nieuwe lerares Engels, Nilouka en de leraar IT, Ranjen. De laatste zal nadat hij heeft aangetoond tot tevredenheid zijn werkzaamheden als IT leraar te kunnen doen, opgeleid worden tot de nieuwe Headmaster. Het zal zeker kunnen betekenen dat er wat minder door mijzelf gedaan kan worden en er meer tijd beschikbaar zal komen om andere leuke dingen te doen.
De komende dagen hebben wij hard nodig om de voorbereidingen te doen voor het vullen van de tweede lichting nieuwe studenten, de open dag die gepland staat op 10 mei ’s morgens en de viering van het eenjarige bestaan van de school op dezelfde dag ’s middags.
Op de tweede dag van de aanwezigheid van de nieuwe HM deed in een gesprek met CM, Thanuja, de HM en mijzelf, CM zijn beklag over de school en dat er heel veel zaken niet naar zijn tevredenheid gaan. Hij zei dat hij niet langer de school wil steunen en niet bij de eerdergenoemde dagen aanwezig wilde zijn. Na lang aandringen door de lokale staf, liet hij weten erover na te zullen denken. Vanaf dat moment ging alles bergafwaarts in de relatie met CM. Niets werd meer goedgekeurd, er werd niet meer met mij gesproken of naar mij gekeken.
Het dieptepunt werd bereikt.
Geprobeerd om via een van de local board leden weer in gesprek te komen met CM, maar ook hij liet mij tot tweemaal toe voor niets wachten terwijl wij afspraken hadden gemaakt voor een gesprek. Na voor de derde maal bij hem thuis langs te zijn gegaan om weer een nieuwe afspraak te maken lukte het op zondagochtend 10.00 uur.
CM zat alleen maar boos voor zich uit te staren en mompelde zo nu en dan wat als de heer De Silva het gesprek weer vertaalde. Na een bijna 2 uur durend gesprek was de uitkomst dat ik op 8 mei tijdens de local board meeting op al mijn vragen antwoord zou krijgen.
De vragen betreffen de organisatie van de open dag en het eenjarige bestaan, de leaseovereenkomst en de ondertekening van een brief aan het hoofd van de immigratiedienst met het verzoek voor visa voor 12 maanden voor ons.
Nu ja er zit niets anders op dan afwachten wat de uitkomsten op 8 mei zullen zijn. Zo verder gaan kan echt niet meer, want zo belemmert CM de normale gang van zaken op de school en zet hij mij en ook Yvonne in een slecht daglicht naar de bevolking, de studenten en de staf.
Voor deze bespreking zaterdag ochtend vroeg eerst nog de nieuwe stagiaire, Marije, van het vliegveld gehaald. Het ging weer met eigen vervoer, dus weer reuze spannend. Helaas ivm allerlei dreigende acties van de Tijgers werden er roadblocks opgeworpen in Colombo. Elk voertuig wordt dan 1 voor 1 op inhoud gecontroleerd. Dus lange files. In totaal zijn wij 8 uur onderweg geweest om tweemaal de afstand van 90 kilometer naar het vliegveld en weer terug af te leggen. Gelukkig stond er bij aankomst op school een heerlijke lunch voor ons klaar.
Marije in ons oude huisje ondergebracht en ’s avonds met elkaar bij Susantha’s gegeten.
Daarna uitgeput naar bed om vervolgens een groot deel van de nacht wakker gehouden te worden door de hond van de buurman die niets anders doet dan blaffen en janken.
Dit overigens al verschillende malen met onze landlord en de buren besproken tot nu toe met slechts zeer tijdelijk succes.
Maandag naar Colombo, met de trein gegaan, ivm afspraak bij certificatiebureau dat de examens Engels regelt en de jaarlijkse receptie van Koninginnedag in een prachtig koloniaal hotel. Zoals jullie misschien weten ben ik niet zo koningsgezind, maar een keer iets terugkrijgen van de betaalde belasting laten wij niet aan ons neus voorbij gaan. Dus heerlijk, haring, kazen en bitterballen gegeten en weer een aantal bekenden ontmoet.
Dinsdag en woensdag Vesak gevierd. Zoals je op de foto kunt zien wordt de kerstversiering hier meerdere malen per jaar uit de doos gehaald.
De viering van Vesalk is ivm de geboorte, de verlichting en het overlijden van Lord Buddha. Veel ceremonieel in de tempels, versiering van de huizen en veel uitdelen van eten aan de arme mensen.Wij hebben in Alutghama op dinsdagavond een tempel bezocht, prachtig versierd met honderden meters verlichting en vlaggetjes en waar we deelnamen aan de ceremonie.Op woensdagavond waren we uitgenodigd door een bekende in Kosgoda, die ook voor een zeer indrukwekkende ceremonie had gezorgd. Zijn hele tuin was versierd èn verlicht met duizenden lichtjes, er waren Kandy-dansers, die ook muziek speelden en de monniken bij de tempel ophaalden. De (snel)weg was inmiddels afgesloten en toen de processie aan kwam lopen, werd er ook nog veel vuurwerk afgestoken. De monniken begaven zich in het huis en gingen daar in gebed (mbv een geluidsinstallatie). Na ruim een uur zijn we naar huis gegaan; het was inmiddels 22.30u, weer een interessante ervaring rijker.
Op aanraden van de president van de studenten vereniging ook op bezoek geweest bij CM met een fruitmand, schriften en pennen voor de kleine monniken en een envelop met inhoud voor de tempel. Dit alles ook ivm het gunstig stemmen van CM.
Het lijkt te werken want na die dag is opeens alles weer goed. Hij wil zijn medewerking geven aan het rondrijden van een tuktuk met geluidsversterking om aan te kondigen dat er weer ingeschreven kan worden en dat er een open dag zal zijn. Erder had hij dat nog verboden. Hij lacht en knikt weer naar mij alsof er niets aan de hand zou zijn. Nu hebben wij dat al meerdere malen meegemaakt en houden wij ook weer rekening dat het zomaar weer kan omslaan.
Vooruitlopend kunnen wij jullie al laten weten dat er zaterdag 5 mei een groot feest door de ambassadeur is georganiseerd, waarvoor ook wij weer zijn uitgenodigd. Die avond zullen wij bij Sri Lankaanse vrienden blijven slapen en reizen dan weer in de loop van de zondag terug.
Als daarover nog interessante mededelingen gedaan kunnen worden dan zullen wij dat in de volgende update weer melden.
Verder is Yvonne druk bezig om alle eigendomspapieren, van de mensen die in aanmerking komen voor een nieuw of af te bouwen huis, te regelen ivm het komende bezoek van Jos. Hopelijk kan er, zeker voor een 7-tal gezinnen, een leefbaar onderkomen worden gebouwd.
Groeten vanuit een zeer regenachtig Sri Lanka (in 24 uur 120 mm regen) met zware windstoten en 36 (!) uur stroomstoring door ernstige beschadigingen aan het electriciteitsnet, dus we hebben een benauwde nacht achter de rug vanwege de nietwerkende ventilator, maar we denken ook meteen aan al die gezinnen waarvan we weten dat ze bij familie of bekenden in huis op de grond (moeten) slapen doordat tijdens deze zeer zware tropische regenbuien in hun “huis” de lekkages niet te tellen en niet op te vangen zijn.
Yvonne & Ron
Abonneren op:
Reacties (Atom)